Advertentie
Advertentie

Maelström

Maelström is een verhaal over leven, dood en verantwoordelijkheid, verteld door een monsterachtige vis die op het slachtblok ligt. Om maar te zeggen dat je dit bezwaarlijk doordeweekse cinema kan noemen. De Canadese cineast Denis Villeneuve wil het over universele en tijdloze themas hebben maar kiest voor een aanpak die al even etherisch en abstract is als zijn onderwerp. In zekere zin hoort Maelström thuis bij de psychologische thriller, zij het zonder de spanning die gewoonlijk aan het genre verbindt. Bibiane is een jonge, mooie en succesvolle vrouw die haar leven op een dag in elkaar ziet storten. Na een abortus loopt alles fout: ze verliest haar job, haar levenslust en haar verstand, en in een dronken bui rijdt ze een voetganger omver. Radeloos laat ze de man liggen op straat en pleegt vluchtmisdrijf. Ze lijkt er nog mee weg te komen ook, al begint de moord (het slachtoffer is later overleden, leest ze in de krant) zwaar op haar geweten te wegen. En dan grijpt het Lot in. Maelström gaat eigenlijk over iemand die in slaap gewiegd is door het gemak waarmee ze alles verworven heeft en op een dag een emmer ijskoud water over zich heen krijgt. Net als Tom Tykwers The Princess and the Warrior en Jean-Pierre Jeunets Le fabuleux destin dAmélie Poulain is het een oproep om bewuster door het leven te stappen en verantwoordelijkheid op te nemen voor al je daden, ook de minder fraaie. Waar Tykwer voor een romantisch/dramatische verpakking kiest en Jeunet voor een olijk/sympathiek kleedje, gaat Villeneuve voluit voor de vervreemding, met kille kleuren, een bizarre chronologie, absurde interludes (de vis keert een paar keer weer om zweverige commentaar te leveren) en gortdroge humor (Wilt u een zakje? vraagt de doodgraver in het crematorium als hij de urne met as overhandigt). Nu en dan gaat Villeneuve zwaar over de schreef met zijn dromerige aanpak, maar over het algemeen blijft deze fabel wel fascineren. Het spijt ons dat alles in de film zo verward is, kunnen we aan het begin lezen. We hebben het scenario in hypnosetoestand geschreven. No kidding.Van Denis VilleneuveMet Marie-Josée Croze, Jean-Nicolas Verreault, Stéphanie Morgenstern, KlimboBlub, ik ben een visDe Deense animatiemaker Stefan Fjeldmark begint zich stilaan op te werpen tot de Europese Disney-concurrent. Zijn bedrijfje A Film ApS stelt intussen een team van 70 mensen permanent te werk, en de kwaliteit van hun producties stijgt bij elke film die ze maken. De Jungle Jack-avonturen lieten al zien dat ze de vloeiende en afgeronde Disney-achtige stijl in de vingers hadden, en in Blub, ik ben een vis krijgen ze voor het eerst ook het verhaal en de humor min of meer op poten. Dit is het verhaal van drie kinderen, Fly, Stella en Chuck, die tijdens een vispartijtje een geheim laboratorium ontdekken. Ze maken er kennis met een zekere professor Makreel, een excentrieke geleerde die een formule heeft uitgevonden die mensen in staat moet stellen om onder water te leven. Maar zoals dat gaat in tekenfilms loopt het fout. Het jongste zusje drinkt per ongeluk van het goedje en verandert in een zeester. De enige manier waarop Fly en Chuck haar kunnen redden, is door zichzelf in een vis om te toveren en haar binnen de 48 uur een tegengif toe te dienen. Blub, ik ben een vis volgt netjes de regels van het spel, maar het levert wel een onderhoudende en mooie tekenfilm op. Het gevaar is reëel dat u intussen al balorig bent geworden van de K3-song die bij de Nederlandse versie hoort, maar laat dat u en uw pagadders niet afschrikken.Van Stefan Fjeldmark & Michael HegnerMet de stem van Jeffrey van den Dungen, Mitchell van den Dungen, WarreBorgmans, Filip Peeters, Luc VerhoevenSamenstelling: Ruben NOLLETThe ContenderJe moet geen helderziende zijn om te snappen dat regisseur/scenarist Rod Lurie zich voor zijn politieke thriller zwaar heeft laten inspireren door de bizarre kattensprongen van president Clinton toen die publiekelijk met zijn actieve seksleven geconfronteerd werd. Maar Lurie gaat verder dan enkel de onderliggende machtsverhoudingen reconstrueren en duidelijk maken dat in het politieke leven moraliteit en goede smaak zeer betrekkelijke begrippen zijn. Een intelligente, subtiele en intrigerende film die ondanks zijn zwaar verbale inslag nooit vervelend of ondoorgrondelijk wordt en ook nooit zijn gevoel voor humor verliest.Le fabuleux destin dAmélie PoulainDat de Franse filmmaker Jean-Pierre Jeunet over een levendige verbeelding beschikt, wisten we al sinds zijn samenwerkingen met bloedbroeder Marc Caro (Delicatessen, La cité des enfants perdus). Le fabuleux destin dAmélie Poulain bevestigt niet alleen dat eigenzinnige gevoel voor beeld en humor maar voegt er ook nog eens een echt pakkende boodschap aan toe. Het hoofdpersonage is immers een jongedame die zich voorgenomen heeft om de wereld te verbeteren door de ongelukkige mensen om haar heen een steuntje in de rug te geven. Alleen verliest ze daardoor haar eigen noden uit het oog. Lichtvoetig en iets te lang maar ook puur cinemaplezier.Requiem for a DreamDarren Aronofsky lost al de hoge verwachtingen in die hij met zijn razend ongewone debuut Pi had geschapen en doet er nog een schepje bovenop. Requiem for a Dream is de verfilming van het gelijknamige boek van de Amerikaanse schrijver Hubert Selby Jr, een man die het graag heeft over de tragische kanten van het menselijk bestaan. Hier gaat het bijvoorbeeld om een viertal personages die allemaal worstelen met hetzelfde probleem: ze trachten de leegheid van hun leven op te vullen met artificiële middelen. Drugs in het geval van de jonge generatie, chocolade, televisie en dieetpillen in het geval van de moeder. Maar de gevolgen zijn voor allemaal even huiveringwekkend.SamiaSamia is een jonge Algerijnse die samen met haar hele familie naar Marseille is verhuisd en daar nu moet afrekenen met racisme. Niet alleen vanwege de plaatselijke politie en de skinheads die door de straten dwalen, maar vooral vanwege haar eigen familieleden, die bang en koppig weigeren om zich open te stellen voor de Franse manier van leven. De Algerijnse zeden en gewoonten worden hoog gehouden, terwijl Samia en haar zussen zich net zo snel mogelijk de westerse vrijheid willen toe-eigenen. Je kan je voorstellen dat die strijd voor licht ontvlambare situaties zorgt. Een trefzekere film, al wil regisseur Philippe Faucons soms zo gebald vertellen dat je moet raden naar de ware toedracht van een scène.Time and TideIn eigen land en in cultmiddens wordt Hong Kong-regisseur Tsui Hark al jaren op handen gedragen. De manier waarop hij aan de rest van de wereld geïntroduceerd werd (het duo Van Damme-fiascos Double Team en Knock Off), was echter van een heel ander gehalte. Maar al de criticasters dient Hark nu onverbloemd van antwoord met Time and Tide, een bizarre mix van spectaculaire actie en een verhaal over vriendschap, liefde en verantwoordelijkheid, alsof Wong Kar-wai zich plots in het hoofd had gehaald om een nieuwe Die Hard te proberen. Boeiende personages in een aaneenrijging van onwaarschijnlijk inventieve actiescènes, even helder als opwindend in beeld gezet door een ontketende Tsui Hark.TrafficOp het eerste gezicht is Traffic een prestigieus drama met een resem sterren in de aftiteling (Michael Douglas, Catherine Zeta-Jones, Dennis Quaid) en een serieuze ondertoon. Maar Steven Soderbergh zou zichzelf niet zijn als hij er niet zijn eigen ding van maakte. Traffic is inderdaad zijn eerste echt politiek geladen film. Gebaseerd op een Channel 4-serie uit de jaren tachtig schetst dit pakkende verhaal het probleem van de drugstrafiek tussen Mexico en de Verenigde Staten vanuit drie verschillende invalshoeken, die de cineast virtuoos door elkaar mengt. Een fascinerend goochelspel, dat bovendien extra aanslaat omdat Soderbergh zelf de camera op de schouder neemt.Het Midzomernachtfilmfestival in het Kafee van de Gentse Vooruit stelt deze week vier pareltjes uit het recente verleden voor: Buena Vista Social Club, Wim Wenders aanstekelijke documentaire over de oude Cubaanse knarren die nog steeds met evenveel enthousiasme hun dagen aan de muziek wijden; de Zweedse film Fucking Amal, over de manier waarop jongeren het saaie plattelandsleven trachten op te fleuren; de nagelbijter Arlington Road, over potentieel moorddadige buren en ten slotte onze eigenste Gouden Palm-winnaar Rosetta. Vier keer een schot in de roos, en bovendien helemaal gratis. Meer info: 09/267 28 31 of www.vooruit.be/info/gethere. Het Antwerpse Filmmuseum rondt zijn juni-programmatie af met onder meer de Coppola-films Hearts of Darkness (een documentaire rond de legendarische opnames van Apocalypse Now, op do 28/6), Bram Stokers Dracula en The Rainmaker (allebei op za 30/6). In juli en augustus staat elke dag in het teken van een ander thema, met respectievelijk Pop & Rock (Grease op zo 1/7), Great Thrills (Double Indemnity op ma 2/7) en City Scapes (Vertigo op di 3/7). Wat de andere vakjes zijn, verneemt u volgende week. Of via tel. 03/233.85.71 of www.antwerpen.be/cvb. Intussen kun je bij de collegas van het Brusselse Filmmuseum nog flink plezier maken, met werk van de olijke kerels Bigas Luna (Huevos de Oro, op vr 29/6), Sam Raimi (Evil Dead 3: Army of Darkness, ook op vr 29/6), Terry Gilliam (Twelve Monkeys, op za 30/6) en Erich von Stroheim (The Wedding March, ook op za 30/6). Meer info: tel. 02/507.83.70.Ecran TotalAls het zomer wordt, trekken de Belgen niet alleen massaal het land uit maar is het ook tijd voor allerlei festivals. Ook op filmgebied. Elke zichzelf respecterende bioscoop zet wel in allerijl een retrospectieve of een klassiekercyclus op touw, maar het Ecran Total-gebeuren in de Brusselse Arenberg-bioscoop spant al jaren de kroon. Van 27 juni tot 4 september kunt u er gaan kijken naar de twaalfde editie van het evenement, dat opgedeeld is in secties. De Inédits omvat films die nooit bij ons te zien zijn geweest (waaronder Kippour van de Israëlische cineast Amos Gitaï en A Brighter Summer Day van Edward Yang). Bij de Klassiekers vind je onder meer 2000: A Space Odyssey, Le salaire de la peur van George-Henri Clouzot en Truffauts Jules et Jim. De afdeling Reprises haalt de betere of interessantere films van het voorbije jaar nog eens uit de kast (zoals The Yards van James Gray of Beau travail van Claire Denis). Er zijn de Hommages, die dit jaar Charlotte Rampling (Gotterdammerung van Visconti of Woody Allens Stardust Memories) en de Iraanse filmer Jafar Panahi (De witte ballon, The Circle) in de bloemetjes zetten. En aangezien 2001 het jaar van de geestelijke gezondheid is, krijgen we films die themas als rouw (De lhistoire ancienne van Orso Miret), zelfmoord bij jongeren (The Virgin Suicides) en chaos in de liefde (Une femme dextérieur) aankaarten. Meer info via het nummer 02/511.65.15.Drive-In 2001Ergens vindt een mens dat hij ervan mag uitgaan dat het tijdens de vakantiemaanden mooi weer zal zijn, en dus wordt nu al een paar jaar in juli en augustus een heus Drive-In festival op poten gezet op de Brusselse Esplanade (bij het Jubelpark). Het evenement, gesteund door en getiteld naar een koffiemerk, brengt elke vrijdag en zaterdagavond rond 22u30 (in juli) of 22u (in augustus) een recente kraker op een reuzenscherm, dat zelfs in de regen een perfect beeld belooft. Het geluid kan je via de autoradio opvangen (97.7 FM) of via hoofdtelefoons die gratis ter beschikking worden gesteld. Als je niet met de auto komt, krijg je een zitplaats. De toegang bedraagt 600 frank per auto, bezitters van een oldtimer (een wagen van meer dan 25 jaar oud) kunnen er in voor 350 frank (als ze zover geraken natuurlijk), voetgangers betalen 150 frank per voorstelling. Staan deze week op het programma: Mission: Impossible 2 (vr 29/6) en Gone in 60 Seconds(za 30/6). Voor meer info kunt ubellen naar tel.0900/20.700 (18 frank per minuut) of surfennaar www.anyperformance.com of www.vocommunication.com.