Advertentie
Advertentie

Marc Buelens,

hoofddocent aan de Universiteit Gent, over de euroIk moet nog steeds de eerste persoon ontmoeten die denkt in euro. Bankiers spreken me aan in Belgische frank, journalisten verwijzen naar de oude munt en zelfs ministers haasten zich dicht bij het volk te staan en gebruiken de taal van een niet meer bestaande munt. Supermarkten verlengen de periode waarin ze hun prijzen nog in frank aankondigen. Het handigste hulpmiddel, Proton, geeft ook nog steeds de prijs in frank en herinnert me er elke zondagochtend, bij mijn bakker, aan hoe het vroeger echt was. De weerstand tegen verandering blijkt ook nu weer veel sterker dan verwacht. Net zoals weerstanden bij fusies, veranderingen van werkmethodes of veranderingen aan het interieur, is de weerstand tegen de euro ook al emotioneel geworden. TrendsAndrew Moravcsik, hoogleraar bestuurskunde aan het Centrum voor Europese Studies van Harvard, over Europa als stille supermachtCritici van Europa beweren dat een echte supermacht invloed moet kunnen uitoefenen in harde veiligheidskwesties - de politiek van vrede en oorlog. En in dat opzicht wordt Europa gemeenzaam bestempeld als een economische reus maar een politieke dwerg. We onderschatten echter de bijdrage van de uitbreiding, de buitenlandse hulp en de vredesmissies, unieke Europese instrumenten van burgermacht, aan de wereldvrede omdat ze bijna onzichtbaar zijn. Conflictpreventie door democratie en ontwikkelingshulp is een traag proces, en we letten zelden op de conflicten die daardoor worden vermeden. Het is best mogelijk dat historici binnen een halve eeuw, terugblikkend op de periode na de Koude Oorlog, besluiten dat de stille verwezenlijkingen van Europa evenveel tot de wereldvrede hebben bijgedragen als de Amerikaanse militaire dominantie. The IndependentDavid Leonhardt, journalist, over de arbeidscontracten van Amerikaanse topmanagersEr is mogelijk slechts één job waarin iemand een ernstig misdrijf kan begaan en, na daarvoor te zijn ontslagen, toch een afscheidspremie kan opstrijken gelijk aan vele jaarsalarissen: algemeen directeur van een groot bedrijf. Het laatste decennium hebben veel topmensen hun directiecomités er in alle stilte van overtuigd om een opmerkelijk aantal beschermingen in te bouwen in hun arbeidscontracten. Die maakten hen bijna immuun voor ontslag, door hen uitzicht te geven op miljoenen dollars als ze hun job laten voor wat hij is, onder bijna eender welke omstandigheid. Die beschermingen hebben de risicos tot nul gereduceerd in een job die ze graag zelf zo graag bestempelen als risicovol en dus zwaar beloond. The New York Times