Advertentie
Advertentie

Menzo

Ge had nonkel Marcel moeten zien paraderen. Met een smoelwerk van hier tot aan de Eiffeltoren en een heel pak boekskes onder zijn arm, waar hij normaal stante pede zou voor worden afgeschoten bij hem thuis. Boer Pee zag hem van ver aankomen en stond al te monkelen. Awel? Het groot lot gewonnen? Heeft uw madam u laten zitten dat ge daarmee over straat loopt?Nonkel Marcel schudde zijn schouder even omhoog met de zekerheid van wie altijd gelijk heeft . Elk van ons kreeg zon boekske toegestopt, met de rug van een blote vrouw op. En van binnen nog meer bloot gerief, wat te veel schaduw hier en daar, vond de Willy de Nerdt, maar in principe niks waarmee ons smartkaarterskwartet Het Golden Gates Quartet ontevreden kon zijn. Of iets tegen kon hebben, al bleef ons nog even onduidelijk wat de plotse gewaagde vrijgevigheid van nonkel Marcel kon hebben uitgelokt.Pas toen iedereen de fotos had gekeurd en het boekske weer had dichtgedaan om een boekske kaarten te openen, wees nonkel Marcel naar de onderwerpen van onze ondertussen vrij wulps geworden gedachtengangen. Wat vindt ge ervan? Na enkele euhs waren er wel enkele opmerkingen over de belichting die gebruikt werd, de kleuren die niet altijd naar onze goesting waren en de kleur van haar van sommige van de meest courante modellekes. Maar nonkel Marcel gebaarde dat hij iets heel anders op het oog had. Ge moet dat lezen voor de interviews, onnozelaars! Perverse mensen allemaal. Kijkt hier; wie is dat hier, denkt ge? Het was duidelijk dat hij het paginanummer uit het hoofd kende, en daar doemde voor ons een veel minder ontblote foto op van De Kleine Van Nonkel Marcel, helemaal in volle glorie en met nog wel een interview eraan vastgehangen.De slag kon niet groter zijn, over De Kleine werd wel eens vrolijk gedaan, met wat hij bezig was en zo. Cijferspace is tenslotte iets wat niet echt in onze rayon zit en het is niet altijd duidelijk wat zon mensen doen, behalve dan dat ze dag en nacht een lichtje brandend hebben of toch een scherm. Maar kijk. Daar was hij dan. Snelle Mannen was de ondertitel, venten van het net, kerels van de bits, bytemachos, het webtosteron van de nieuwe generatie, de masters van de muizen, de schelmen der schermen, de pees van cyberspace. Groooooaaaaw. Bijna klonk er een leeuwengebrul uit het boekje op, bijna hoorde je tussen de regels door een Ferrari wegscheuren. Of dan toch een slecht afgeregelde Lada.Hij heeft het ver gebracht, zei boer Pee waarderend. Nonkel Marcel beaamde en begon meteen maar het hele artikel voor te lezen. Zijn meest geliefde passages twee keer. En ook steeds luider. De journalist had alles goed begrepen, hij had twee uur bij hen thuis in de salon gezeten en nonkel Marcel had alles stiekem van achter de deur gevolgd en opgenomen op een cassetterecorder. Hij had achteraf alles nagelezen en behalve het feit dat de Kleine zijn meest waardevolle gedachten misschien nogal kort waren weergegeven, was er weinig op aan te merken geweest. Al deed de weglating van de bedanking naar zijn ouders wel ergens pijn.Maar voor de rest niks dan lof over de prestaties van De Kleine Van Nonkel Marcel. Dat zijn licht nog steeds aan het branden is om 3 uur s nachts bijvoorbeeld, dat hij soms s avonds komt ontbijten als hij al van 7 uur s morgens op is, dat de vrouwen hem tegenwoordig met rust laten; dat hij altijd thuis zit... dat zijn allemaal dingen waar je als ouder van zegt: allez vooruit, hij is van straat en we zien hem nog af en toe. Hij zal niet direct in zijn ongeluk lopen, hij verzorgt zijn klanten goed en er is wat gewicht bijgekomen sinds hij niet meer zoveel kan gaan sporten. En zijn bloeddruk is weer wat opgelopen, waardoor hij weer van die rooie kaakjes heeft gekregen uit zijn kindertijd. En hij kan van alles. En hij zet zich in. De Kleine schuift over zon klavier alsof het niks is, hij bedenkt dingen waar ge bij staat waar ge achteraf van achterover slaat en hij kent veel mensen die hij nog nooit gezien heeft. En hij kent veel mensen niet meer die hij vroeger te veel gezien heeft. En hij zal geen slechte vrienden hebben, want ook de goeie zijn er al afgevallen. En nu zie, voilà, t is een BV geworden, hij staat met zijn smoelwerk in de blote blaadjes. Ge moet het maar allemaal doen. Het moet schoon zijn uw kinderen zo te zien opgroeien, zeiden we in koor. De ja stokte in de keel van nonkel Marcel. Gerry DE MOLgdemol@flimnap.be