Michael Kinsley,

Michael Kinsley, columnist, over kapitalisme en democratie 'De democratie veronderstelt en koestert gelijkheid. Het kapitalisme veronderstelt niet alleen ongelijkheid, maar vereist haar ook en brengt haar voort. Hoe kan een samenleving gebaseerd zijn op gelijkheid en op ongelijkheid? Het klassieke antwoord is dat de democratie en het kapitalisme elk in hun 'eigen' sfeer moeten regeren. Als burgers zijn wij allen gelijk. Als spelers in de economie worden wij naar de mate van onze ijver, ons talent of ons geluk verschillend beloond. Maar hoe voorkom je dat macht uit het ene domein oversijpelt naar het andere? De scheiding tussen beide berust ook op een stilzwijgende overeenkomst tussen de politieke meerderheid van de democratie en de rijke minderheid van het kapitalisme. De meerderheid erkent dat wij allen baat hebben bij het kapitalisme, ook al is het zo dat sommigen er veel meer baat bij hebben dan anderen. De meerderheid troost zich met de gedachte dat iedereen tenminste kan proberen een grote slag te slaan. Intussen erkent de rijke minderheid dat haar gunstige lot althans ten dele een kwestie van geluk is.' The Washington Post Frank 't Hart, directeur juridische zaken bij SNS Bank, over de zorgplicht van de banken jegens hun clienten 'De caissiere bij Albert Heijn waarschuwt me nooit dat vier flessen wijn misschien te veel voor me zijn. In het casino vraagt niemand naar de draagkracht van een gokker. Hamburgerketens in de VS worden aangeklaagd door te dikke klanten. Mensen kiezen voor een bepaald genot, maar moeten de consequenties accepteren.' Het Financieele Dagblad John Plender, columnist, over geld en moraal 'Waar financien bij betrokken zijn, is er reden tot groot scepticisme. Beurszeepbellen, waarbij irrationele exuberantie ertoe leidt dat marktwaarderingen de economische fundamentals vaarwel zeggen, zijn een terugkerend fenomeen in de economische geschiedenis. Ze worden ook steeds gevolgd door bedrijfsschandalen en de ontdekking van verduistering. De ethiek heeft geen schijn van kans wanneer deze euforie inzet. Of we het nu graag hebben of niet, de meeste mensen hebben een prijs. En de zeepbellen fungeren als een ontdekkingsmechanisme voor ethisch verantwoorde prijzen. Naarmate de markt steeds hogere pieken opzoekt, passeren meer en meer mensen het weerstandspunt waarop ethische bekommernissen wijken voor hebzucht.' Financial Times