Advertentie
Advertentie

Multiculturele acceptatie: een must voor het Europa van de toekomst

Vanuit een ander werelddeel bekeken is het opkomende succes van de extreem rechtse partijen in West-Europa moeilijk begrijpbaar. De hele commotie over de Oostenrijkse partijleider Jörg Haider wordt hier in Canada met gefronsde wenkbrauwen aanschouwd. Het uitsluiten van mensen op basis van afkomst of religie staat loodrecht tegenover de basisprincipes van de Canadese samenleving en economie. Voor de doorsnee Canadees is het dan ook volkomen onverklaarbaar dat een extreem rechtse partij als de FPÖ 27 procent van de stemmen haalt. Evenmin kan men begrijpen dat de christen-democratische ÖVP een coalitie durft aan te gaan met een partij als de FPÖ. Dit terwijl het nog maar een halve eeuw geleden is dat West-Europa werd geconfronteerd met de desastreuze consequenties die extreem rechts tot gevolg kan hebben. Het ongenoegen werd ook geuit toen Haider een persoonlijke trip maakte naar Canada, waar hem duidelijk gemaakt werd dat hij een ongewenste gast was. Het onbegrip van Canada beperkt zich niet tot de gebeurtenissen in Oostenrijk, maar heeft betrekking op de algemene opkomst van extreem rechts in West-Europa.Het Canadese modelMijn thuisbasis Montreal, een stad van 3,4 miljoen inwoners, is een smeltkroes van culturen. Alle nationaliteiten zijn aanwezig, met een grote vertegenwoordiging van Italianen, Grieken en Libanezen. Mensen hebben hun eigen geloofsgemeenschappen, bouwen hun eigen kerken met de steun van de overheid en trouwen in de taal van hun afkomst. Ondanks de forse culturele verscheidenheid van deze samenlevingsgroepen, zijn de criminaliteit en onverdraagzaamheid in deze stad bijzonder laag. Ook blijkt dat het debat over de afscheiding van Quebec van de rest van Canada zich vrijwel louter in politieke kringen afspeelt. De Quebecois houdt vast aan zijn Franse taal en benadrukt dat zijn bourgondische levenswijze sterk verschilt van deze van de rest van Noord-Amerika, maar in het alledaagse leven accepteert hij de Angelsaksische aanwezigheid net zoals deze van de andere geïmmigreerde samenlevingsgroepen. En net zoals in Europa het voornamelijk de lagergeschoolden zijn die op extreem rechts stemmen, blijkt dat bij de afsplitsingsreferenda in Quebec de ja-stemmen voornamelijk komen van lagergeschoolden, die niet begrijpen dat een afscheiding de economische afgang van Quebec betekent. Extremisme is nooit goed, het wordt gecreëerd door en voor de kortzichtigen.In mijn job werk ik dagelijks samen met collegas die elkeen uiteenlopende roots hebben. Ik stel vast dat multiculturele werkteams de werkgeest bevorderen en dat de invalshoeken van waaruit probleemsituaties worden benaderd vaak leiden tot inspirerende resultaten. Het feit dat elk individu trots is over zijn afkomst en vasthoudt aan zijn allochtone tradities, blijkt geen remmende werking te hebben op het functioneren van de Canadese democratische dienstenmaatschappij.De efficiëntie van de overheidsdiensten en hun openheid tegenover de inwijkende culturen verrasten mij enorm. Twintig minuten na aanvraag wordt je immatriculatieplaat van je wagen afgeleverd, de tv-aansluiting wordt in orde gesteld de dag na aanvraag, vanuit een telefooncel regel je je telefoonaansluiting en krijg je onmiddellijk je telefoonnummer meegedeeld, de procedure voor het verkrijgen van het Canadese citizenship kan je bestuderen in onder meer het Chinees en het Spaans, in wijken waar voornamelijk Aziaten wonen kan je in de bank gerust vragen in het Chinees of Japans bediend te worden. Canada bewijst dat een multiculturele samenleving werkt.Geen keuzeLaat dit een voorbeeld zijn voor West-Europa. Rekening houdend met de demografische evolutie, zouden de West-Europese regeringen zich beter toeleggen op een acceptatiepolitiek willen ze nog voldoende geschikte arbeidskrachten vinden om de economische groei een kans te geven. West-Europa, dat aan de start staat van een economische heropleving, moet beseffen dat een acceptatiebeleid garant staat voor de bestendiging van zijn wederopgang. Een gezonde economie is altijd gebaseerd op een beleid dat de democratische waarden respecteert.Mensen zijn heel wat mobieler geworden dan pakweg 25 jaar geleden. Multinationals zijn dat ook. Zowel om buitenlands talent binnen te rijven als om buitenlandse bedrijven naar zich toe te halen, is het voor België van uiterst groot belang dat overheidsdiensten toegankelijker worden, dat administratieve structuren doorzichtiger worden, dat de fiscale wetgeving en procedure eenvoudiger en stabieler worden, dat het juridisch apparaat zijn achterstand wegwerkt en dat bepaalde recentelijk geprivatiseerde bedrijven zich klantgerichter opstellen. Wat acceptatie van immigranten betreft, is er nog heel wat werk aan de winkel. Het rapport van de Raad van Europa benadrukt dat in België de antiracismewet te weinig toepassing vindt.Voor heel wat multinationals is de diversiteit van hun personeelsbestand en het creëren van een veilige werkomgeving een topprioriteit geworden. In sommige Amerikaanse bedrijven is deze multiculturele diversiteit zelfs zon obsessie dat bij het rekruteren het aandikken van bepaalde minderheidsgroepen in het personeelsbestand soms als prioritair wordt beschouwd boven het aantrekken van de meest getalenteerde kandidaten. Door buitenlandse overnames is België de jongste jaren al heel wat kroonjuwelen kwijtgespeeld. Economische groei in België zal het voornamelijk moeten hebben van het aantrekken en behouden van buitenlandse groepen. Een acceptatiebeleid is daarom absolute noodzaak. Sam STRIJCKMANSDe auteur is finance manager van Solutia Canada Inc. Hij schreef deze bijdragein eigen naam