Advertentie

Nieuwe politieke cultuur en behoorlijk bestuur

Behoorlijk bestuur is een kwestie van integrale kwaliteitszorg. Integrale kwaliteitszorg als nieuwe bedrijfscultuur van de hele federale administratie kan een succesvol verhaal worden als dat professioneel wordt aangepakt. Anders is het weer een slag in het water met veel frustraties tot gevolg. De vraag stelt zich of we wel een politieke cultuur hebben die zon veranderingsproces kansen geeft. Nieuwe politieke cultuur wordt soms verengd tot de deontologische code die een parlementslid uiteindelijk gaat verbieden contact op te nemen met een overheidsadministratie. We zouden de NPC beter definiëren als het creëren van die politieke stijl en afspraken, die de operatie behoorlijk bestuur een echte kans geven. NPC is dan een objectiveerbaar geheel van afspraken en werkwijzen die professionelen in integrale kwaliteitszorg kunnen ontwikkelen en beschrijven. En waarvan het al of niet respecteren op eenvoudige wijze zichtbaar kan worden gemaakt. We gaan zeker niet het warm water uitvinden. Het volstaat in vele gevallen om de vertaling te maken van wat in de privé-sector als randvoorwaarden worden beschouwd om succesvol met kwaliteitsverbetering om te gaan.Als het de meerderheid menens is met het behoorlijk bestuur, heeft dit voor de werking van de regering en het parlement belangrijke gevolgen. Het zou in ieder geval betekenen dat de beleidsnotas van de regering op een zakelijke en heldere manier zouden beschrijven wat volgens de meerderheid en binnen het wettelijk kader de doelstellingen zijn die elk van de overheidsadministraties volgens de regering moet nastreven: wat zijn de essentiële functies van de politie of het ministerie van Financiën? Wat is het mission-statement van de dienst vreemdelingenzaken, het federaal voedselagentschap en noem maar op?En dan formuleert de regering in haar beleidsnota haar ambities. In deze nota wordt dat niet verborgen in zinnen de regering zal, met de beschikbare middelen, ernaar streven dat in principe enz.. Maar de parameters worden zakelijk geformuleerd : De rechterlijke achterstand moet met zoveel procent verminderen. De doorlooptijd van een vergunningsaanvraag daalt met X maanden. Vervolgens definiëren we de manier waarop er gemeten wordt en wàt er gemeten wordt. De nulmeting wordt gepreciseerd.Ook vanuit de oppositie moeten we de moed hebben te investeren in een zakelijke discussie. Dat zal wellicht minder media-aandacht betekenen. Want een discussie in de diepte, over lange-termijn themas, is nu eenmaal minder sensationeel. Maar liever bescheiden realistische meetbare doelstellingen met een realiseerbare timing vanwege de regering, dan grote woorden die nauwelijks beantwoorden aan de realiteit van de dingen. Dergelijke grootspraak (zoals de bewering dat in het asielbeleid de achterstand kan weggewerkt worden en de hele administratie kan hervormd worden op één jaar) is gedoemd om weer maar eens de illusie te creëren dat de politiek alles snel kan oplossen als men maar wil, om vervolgens als blijkt dat het allemaal zon vaart niet loopt (snel en efficiënt, weet u wel) het imago van het politiek bedrijf weer maar eens een dreun te geven.Het Parlement moet zich uitrusten om in de 21ste eeuw op een moderne manier haar controletaken ten opzichte van de regering te kunnen uitvoeren. We moeten dus ook beschikken over de instrumenten om kwalitatieve doelstellingen van de regering met betrekking tot het beter besturen te meten en op te volgen. Niet alleen wat de regering van plan is, moet geëvalueerd worden. Maar ook hoe één en ander geïmplementeerd wordt. Auditsystemen, meting van overeengekomen parameters, visitaties (wat iets anders is dan beleefdheidsbezoeken of kennismakingsgesprekken): het zouden normale werkinstrumenten moeten zijn van het parlement om het behoorlijk bestuur te kunnen meten en te evalueren. Doet de regering wat zij het parlement voorhoudt? Zijn de middelen daarvoor voorzien in de begroting toereikend? Worden de noodzakelijke veranderingsprocessen in de overheidsdiensten goed begeleid (denken we maar aan de politiehervorming, enz.)?Als we echt werk willen maken van een behoorlijk bestuur is een nieuwe politieke cultuur een must. Dit betekent nieuwe afspraken tussen parlement en regering en betekent meteen ook dat het parlement, in overleg met het Rekenhof en de ombudsdiensten, zich moet uitrusten om deze nieuwe uitdaging aan te kunnen. We moeten ons als politici bekwamen in de (opvolgings)technieken die ons toelaten op heldere en zakelijke wijze te spreken over de kwaliteit in de openbare dienstverlening. Die het mogelijk maken een en ander te objectiveren en te meten. Meer aandacht voor kwaliteit in het bestuur veronderstelt van alle betrokken partijen (regering, parlement, media, vakbonden, ) een basishouding van openheid, zakelijkheid en het aanvaarden van een langetermijn visie. Jo VANDEURZENDe auteur is kamerlid voor de CVP

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud