Advertentie
Advertentie

Nieuwe politieke cultuur is een deksel dat op vele potjes past

(tijd) - Het lijdt niet de minste twijfel meer: 1997 wordt het jaar van de NPC, de nieuwe politieke cultuur - of toch het jaar waarin druk over de NPC wordt gepraat. Maar wat is die 'nieuwe politieke cultuur' waarmee te pas en te onpas wordt gezwaaid en waar zovelen de mond van vol hebben? Leg de vraag aan tien willekeurig gekozen politici voor, en je krijgt gegarandeerd tien verschillende antwoorden. Nieuwe politieke cultuur is een deksel dat op meer dan één potje past. En al lijkt het anders: de roep naar een nieuwe politieke cultuur is allesbehalve nieuw.Lang voor er sprake was van de 'Witte Mars' gingen al stemmen op om op een andere manier aan politiek te doen. In de eigen bevoegdheden en de eigen instellingen die Vlaanderen in het kader van de staatshervorming kreeg, zagen sommigen een kans om te breken met 'de slechte Belgische gewoonten' en eigen politieke stijl en cultuur te ontwikkelen. Zo schreef Hugo Schiltz in 1982 in het tijdschrift 'Vlaanderen Morgen': 'Indien er iets is dat de prille Vlaamse autonomie kan bedreigen, dan is dit het gevaar dat we inderdaad niet bij machte zouden zijn een nieuwe politieke cultuur tot stand te brengen. Dat we onszelf zouden minimaliseren, onze mogelijkheden verkleinen door een al te ver doorgedreven en te geïnstitutionaliseerde, verkrampte partijdigheid. Dat wij in Vlaanderen niet bij machte zouden zijn opnieuw zindelijk om te gaan met de macht'.