Op de golvenvan de improvisatie

De productie van de choreografe Anne-Teresa de Keersmaeker blijft verbazen. Nog maar net is de creatie van de opera 'I due Foscari' in de Munt voorbij, of daar komt ze al aanzetten met 'Bitches Brew/Tacoma narrows'. In deze productie werkt De Keersmaeker voor het eerst resoluut vanuit improvisatie. Als klankband koos ze haast vanzelfsprekend voor jazz-muziek. In 1969 trok Miles Davis voor verschillende dagen de studio in met een aantal muzikanten die hem nauw aan het hart liggen, en nam er in real time, zonder echte planning, uren muziek op. Een selectie daarvan kwam terecht op de dubbel-lp 'Bitches Brew'. Het is die muziek die wordt gebruikt in de nieuwe Rosas-creatie voor 14 dansers. Bij vroegere Rosas-voorstellingen werd vaak gewerkt op basis van wiskundige figuren, herhaling, variatie, spiralen... Nu zoeken de dansers zelf samen met de choreografe naar een nieuwe bewegingstaal, zoeken ze hoe alle stemmen hun eigen verhaal kunnen vertellen zonder in chaos te vervallen. Hoeveel wanorde verdraagt een systeem voor het explodeert? Dat uitgangspunt verklaart ook de ondertitel van de voorstelling. De Tacoma Narrows-brug in de staat Washington stortte in 1940 in omdat de 'gewone' golvende beweging die ze altijd al maakte, verstoord werd door hevige wind. De verrassende ketting van kleine oorzaken met grote gevolgen: systemen breken plots uit hun voegen. 'Tacoma' is een woord uit een indianentaal, en verwijst naar het begrip 'wit' in het algemeen. 'Bitches Brew/Tacoma narrows' van Anne-Teresa de Keersmaeker en Rosas staat in het Kaaitheater, Brussel, van 18 tot en met 22 juni, telkens om 20u30. Reservering en inlichtingen: 02/201.59.59, www.kaaitheater.be, www.rosas.be La Balsa 2 Het dansfestival 'Danse a la balsa' gaat zijn tweede week in met 'Chapitre 9', een voorstelling van 'Le label Cedana'. Dit 'label' - ze spreken liever niet van een gezelschap omdat ze ook wel wat anders ambieren dan alleen maar dansvoorstellingen maken - bestaat uit Annabelle Chambon en Cedric Charron, in deze voorstelling bijgestaan door de componist Filip Sangd'or. Chambon en Charron werkten beide in een vorig leven bij Jan Fabre. Dat heeft ook zijn sporen gelaten, want de voorstelling vertoont de typisch Fabriaanse voorliefde voor het etaleren van het lichaam in een uitzinnige staat. Als Chambon bij het begin van de voorstelling poedelnaakt met een microfoon haar lichaam aftast, verandert de klank als ze haar lichaamsopeningen aanraakt. Die nogal voor de hand liggende manier om het concrete van het lichaam te benadrukken wordt in deze voorstelling door veel ingewikkeld gedoe met twee toiletten verder geexpliciteerd. Het idee van hygiene en de strijd tegen het lichamelijke verval staat hier voorop. Het geheel springt uiteindelijk niet veel verder dan de illustratie van een abstract idee. Toch was dit een leuke voorstelling, omdat Charron en Chambon rasdansers zijn, ongeacht hun nogal magere uitgangspunt. Een vondst is bovendien dat ze de dansvloer met een latexlaag instrijken. Door hun heftige acties verweert die steeds verder, als een huid die door het leven zelf beschadigd raakt. Een eenvoudig, maar mooi beeld. Op dezelfde avond kun je op dit dansfestival ook gaan kijken naar 'Can places travel', een voorstelling van Yurira Harris en Collin Junius, gedanst door Harris, waarin ze zich afvraagt of ruimten kunnen reizen. 'Chapitre 9' is te zien van 12 tot 14 juni om 21u30 in het Theatre de la Balsamine, Felix Marchalstraat 1, 1030 Brussel (vlakbij het Daillyplein op de Leuvense Steenweg). Yurira harris staat op dezelfde plaats om 19u30. Inlichtingen en reservering: 02/732.96.18 of www.balsamine.be Samenstelling: Pieter T'JONCK