Patricia Popelier,

hoogleraar recht aan de Universiteit Antwerpen, over wetgeving, democratie en efficiëntie in BelgiëEfficiëntie en democratie zijn duidelijk geen goede vrienden. Wil je een proces democratisch laten verlopen, dan impliceert dit dat je momenten van inspraak inbouwt, dat je een grote openbaarheid voorstaat zodat de verschillende betrokkenen kunnen meewerken. Democratisch besturen kost tijd en geld, en roept een hoop problemen en vragen op die je anders vermijdt. Soms zit men geprangd tussen de eis van snelheid en efficiëntie aan de ene kant en democratische legitimiteit aan de andere kant. Zelf ben ik voorstander van een model van Law Commissions, zoals in de Angelsaksische landen. Een Law Commission is een orgaan dat onafhankelijk werkt maar wel voldoende banden heeft met de regering. Zon commissie trekt voor een onderzoek veel tijd uit en weegt alle factoren tegen elkaar af. De commissie heeft daarenboven een traditie opgebouwd om zoveel mogelijk rechtstreeks naar de betrokkenen toe te gaan. Ze heeft tevens een sterk rechtsvergelijkende werkwijze. De reacties in België op die werkwijze zijn niet zeer positief. Politici geven niet graag iets uit handen. Dat uitgangspunt is verkeerd. Als de Law Commission de nodige band heeft met het parlement, versterk je alleen maar het parlement omdat je daardoor een steviger basis hebt om tegenover de regering te staan. De JuristenkrantNatan Sznaider, docent sociologie in Tel Aviv, over de media en het conflict in het Midden-OostenTussen alle wedstrijden van de Champions League door hebben we ook nog het conflict in het Midden-Oosten. Mensen worden opgeblazen, pantservoertuigen rijden voor. Voor het televisiepubliek is het allemaal erg spannend. Interviewers vragen met overslaande stem: bent u bang? Anderen hebben het al over een vernietigingsoorlog. Israël kan in deze concurrentieslag om de gunst van de doorsnee kijker nauwelijks tot scoren komen. Met tanks en granaten wint men bij de televisiekijker nu eenmaal geen sympathie. Maar Arafat - dat is andere koek. NRC HandelsbladRichard Homburg, topman van het Nederlandse vastgoedfonds Uni-Invest, over waarom het zich terugtrekt als hoofdsponsor van het RTL5-programma Business ClassIk vind meneer Fortuyn helemaal niets, een blaaskaak met mooie praatjes, maar die niets waar kan maken. Business Class is een grote Pim Fortuyn Show geworden. Uni-Invest wil niet de sponsor zijn van politieke partijen en politieke kandidaten. Omdat meneer Fortuyn betaald krijgt voor zijn optreden bij Harry Mens, waren wij als sponsor van het programma Fortuyn aan het financieren. Daar pas ik voor. De Telegraaf