Paul Fentener van Vlissingen, columnist, over zijn rijkdom

VPRO-tv belde en vroeg hoe rijk ik was, daaraan toevoegend dat als ik het zelf niet wilde vertellen ze de getallen van Quote maar zouden nemen. Dorstige ezels drinken troebel water. Nu hebben rijke en arme mensen één zaak gemeen: beiden ontkennen rijk te zijn, terwijl de een dat kan zijn of is in geld en de ander in leven, gezondheid of wijsheid. Het helpt ook niet - in mijn geval - om uit te leggen dat ik in de ogen van de bekende rijken in de wereld maar een tobber ben en in de ogen van Jan Modaal in Nederland een rijke stinkerd. Jan Modaal Nederland zelf wordt door allochtonen, Afghaanse vluchtelingen en vrijwel alle boeren in China ook gezien als een rijke stinkerd. Gelukkig is er derhalve veel wat ons bindt. Deze ezel heeft meer geld dan hij echt nodig heeft, hetgeen hij deelt met alle Nederlanders gezien door de ogen van veel wereldburgers. Het Financieele DagbladWillem Beusekamp, columnist, over Silvio BerlusconiDrie redenen had de Italiaanse premier Berlusconi om vrijdag niet aanwezig te zijn in het Belgische Gent tijdens de haastige mini-top van zijn Britse, Duitse en Franse collegas: hij dacht dat het ging over Airbus, waarin hij niet was geïnteresseerd; hij had verplichtingen elders; hij wist niet dat zijn vrienden Blair, Schröder, Chirac en Jospin bijeen kwamen. Drie keer en kort achter elkaar gaf hij een andere verklaring, waarmee Berlusconi zijn uitsluiting alleen maar pijnlijker maakte. Slechts de laatste uitleg was juist: de Italiaan was niet uitgenodigd. Voor een Europees antwoord op Bin Laden en hoe de VS het beste kunnen worden ondersteund, hebben de drie grote broers hun Milanese vriend blijkbaar niet nodig. De VolkskrantSiegfried Bracke, journalist, over de onderwijsstakingIk ga wellicht mijn boekje te buiten door me zo duidelijk uit te spreken, maar deze staking zit me hoog. Het onderwijs worstelt al jaren met een serieus imagoprobleem en toch wil men net voor de vakantie per se een tweedaagse staking organiseren. Dat komt dus gewoon neer op een feitelijke verlenging van de vakantie, waardoor het imago alleen maar zwaarder geschonden wordt. Hoe stom kan men zijn? (...) Nu moet er weer in een verhitte discussie worden onderhandeld, en mijn intuïtie zegt me waar dat op uitdraait: een nieuwe eindeloopbaanregeling die nog eens miljarden zal kosten. We gaan dus dezelfde richting op als met de lineaire loonsverhoging van 3 procent voor de leraren. Vrijwel niemand is daar gelukkig mee, zelfs de leraren niet, want ze voelen die loonsverhoging nauwelijks en al dat geld verandert niets aan de structurele problemen van het onderwijs. De belastingbetaler is gewoon 27 miljard kwijt, alleen de vakbonden zijn blij: das de balans. Wel, proficiat! Ik ben daar een beetje treurig om, moet ik bekennen. Een beetje kwaad ook. Degelijk onderwijs heeft u en mij gemaakt tot wat we zijn, hè. Ons onderwijs verdient een serieuze discussie, geen gesjacher waar niemand beter van wordt. Humo