Advertentie
Advertentie

Philip Stephens, columnist, over Europa

Europa is zijn grenzen aan het hertekenen. Dit keer op vreedzame wijze. De overheersende stemming is nochtans angst in plaats van vreugde. De grootse hereniging van het continent lost een belofte in waarvan velen in de westerse helft nu wensen dat men die nooit had gedaan. Het is een project geworden dat weigert om zijn eigen doel te erkennen. Nu het Sovjetrijk al lang verdwenen is, wil men de oost-westtegenstelling doen vervagen. De strategische bedreigingen voor de EU is geen oorlog tussen de lidstaten of de komst van Sovjettanks op de Duitse vlakten. De gevaren liggen in de periferie, in de instabiliteit op de Balkan, in de tirannie en de corruptie in Oekraïne, in het terrorisme van Al Qaeda, in chaos in de Kaukasus en in conflicten in het Nabije en Midden-Oosten. Dit alles verstoort het zelfbeeld van diegenen die het oude Europa opbouwden. Zij denken dat de nieuwe landkaart in het oude frame kan worden geperst. Ze klampen zich vast aan de futiele illusie dat de strategische geometrie van een organisatie bedoeld voor zes rijke landen bovenop een Unie van 35 kan gelegd worden. Financial TimesAdrian Hamilton, columnist, over het gebrek aan vrouwen in het economisch beleidDe reden waarom mannen dit gebied nog steeds monopoliseren, is dat ze weten dat dit het laatste en belangrijkste patronaat en machtsgebied is dat hun nog rest. Mannen houden van al de geheimdoenerij en het schipperen dat rond economische departementen hangt. Ze houden van het pesten van de markten dat gepaard gaat met de leiding van een centrale bank of een ministerie van economie. Ik denk echter dat vrouwen van nature geneigd zijn om hun gedachten te proberen duidelijk over te brengen. En dat hebben we nodig in de economie, meer dan in eender welk ander gebied. The IndependentHalim El Madkouri, senoir consulent bij het Multicultureel Instituut Utrecht, over de AELEr zijn genoeg aanwijzingen in de afgelopen vijftien jaar dat de politieke participatie de beste weg is om de integratie van allochtonen vlot te trekken. Meedoen aan politiek kweekt vertrouwen in de overheid en de samenleving. Dat komt omdat de politieke weg, anders dan de culturele, de gemeenschappelijke belangen als uitgangspunt neemt. Een tweede mogelijkheid om allochtone polarisatie tegen te gaan is het helpen activeren van de afweermechanismen binnen de allochtone groepen. Hun civiele organisaties kunnen hierbij van groot belang zijn. Dit vereist een betere kennis van de verhoudingen in die groepen en de politieke bereidheid daarin te investeren. Dit kost veel minder dan investeren in repressieve maatregelen die meer kapot zullen maken dan ons lief is. de Volkskrant