Advertentie
Advertentie

PODIUMEuropa-á-la-carte

Met de Europese Akte hebben we de grote interne markt, zonder belemmeringen aan de grenzen, op de rails geplaatst en daarvoor heeft mevrouw Thatcher één toegeving gedaan op het stuk van de overdracht van soevereine machten die Groot-Brittannië zo verafschuwt. Inderdaad, met het oog op de kreatie van de eenheidsmarkt (en alleen in deze mate) mag de harmonizering van de normen en standaarden (die volgens artikel 100 van het Verdrag van Rome eenstemmigheid vereist) met meerderheidsstemming geschieden, wat dus betekent dat Groot- Brittannië eindelijk een brokje supranationaliteit heeft aanvaard. Deze toegeving hebben de Britten toen gedaan om datgene te bereiken wat Groot-Brittannië eigenlijk wil : een gemeenschappelijke markt, zonder ekonomische en monetaire unie, zonder sociaal handvest en, a fortiori, zonder een politieke Unie. Zijn wij echter door de Europese Akte ook een stap dichter bij een politieke Unie gekomen? Men moet geen ongelovige Thomas zijn om daaromtrent twijfels te hebben. Waarom? Heel eenvoudig omdat door de Europese Akte de grote interne markt van de Twaalf voor eeuwig werd opgericht, want er is geen termijn gesteld noch aan het Verdrag van Rome noch aan de Europese Akte die haar aanvult. Waarom zou Groot-Brittannië nu, in gods naam, koncessies doen na alles bekomen te hebben wat het wil? Wij hebben alle panden uit de hand gegeven.