Advertentie
Advertentie

Politieke postGuido Meeussen

Politici zijn een bijzonder ras. Ze slagen er telkens weer in dossiers, die om een of andere reden niet interessant zijn of te delicaat, zorgvuldig onder de mat te vegen. Omgekeerd lukt het hen evengoed beheersbare problemen om te toveren tot een crisis zonder weerga. Dat laatste is wat nu gebeurt met De Post.Dat drie krantenberichten De Post in het oog van een politieke storm brengen, is op zijn zachtst gezegd merkwaardig. Temeer omdat het daarbij ging om nieuws dat, weliswaar in een aangepaste verpakking, in de sterren geschreven stond. Met name: het sluiten van onrendabele postkantoren en van De Post een competitief en modern bedrijf maken.In combinatie met de daarop volgende algemene stakingsaanzegging, inspireerde dat de socialistische partijen tot een frontale aanval op Frans Rombouts en zijn equipe. Bij de PS gaat het om een ideologisch debat dat aanleiding gaf tot historische uitspraken in de zin van: Een overheidsbedrijf hoeft helemaal geen winst te maken, zolang het maar een kwaliteitsvolle dienstverlening levert aan de burger. Deutsche Post en het Nederlandse TPG leveren een uitmuntende service en verdienen bakken geld.Sp.a-minister Johan vande Lanotte eiste de kop van Rombouts omdat het budget van de posttopman zou ontsporen en zijn human-ressourceskwaliteiten beneden alle peil zijn.De overheid zelf heeft De Post omgevormd tot een gewone NV met een onafhankelijke raad van bestuur, met als doel alle kansen te bieden aan het management, zonder gevaar van overheidsinmenging. De felle politieke reacties van de voorbije dagen kunnen twee dingen betekenen: de politiek, of althans een deel daarvan, heeft spijt van die bevoegdheidsafstand of de raad van bestuur functioneert niet naar behoren.Rombouts wil De Post tegen 2005 klaarstomen voor de beurs. Daar is niets mis mee. Als het zover is kan de overheid, de enige aandeelhouder, nog altijd beslissen die stap niet te doen. Het resultaat zal in elk geval zijn dat het staatsbedrijf competitief is. Dat is ook nodig. Tegen 2006 is grootste deel van het monopolie verdwenen. De Post is dan overgeleverd aan de harde wetten van de concurrentie.Als de directie er niet in slaagt De Post om te vormen tot een modern bedrijf, met respect voor de bekommernissen van het personeel en als Rombouts zijn strategisch plan niet kan waarmaken of zijn budget laat ontsporen, dan had die onafhankelijke raad van bestuur dat al lang in de gaten moeten hebben en de topman op het matje moeten roepen of, zo nodig, ontslaan. Dat nu plots, na enkele krantenartikelen, alle politici en bestuurders wakker schieten, kan maar twee dingen betekenen: incompetentie of overreactie.