RadicaliseringStefaan HUYSENTRUYT

De wereld zal na de aanvallen op het WTC en het Pentagon nooit meer hetzelfde zijn. Maar wat met België? Op het eerste gezicht gaat het leven in ons land zijn gewone gang. Bij nader inzien heeft het neerhalen van de Twin Towers ook hier voor een fall-out gezorgd. Niet zozeer economisch, wel politiek.Het politiek correcte discours over allochtonen is het voorbije jaar een stukje opgeschoven naar wat voordien als incorrect werd beschouwd. Zo werd wie de link tussen allochtonen en criminaliteit legde tot voor kort nog verketterd; nu worden minderjarige allochtone criminelen door paars-groen zonder pardon uitgewezen.De evolutie in het denken en handelen van de democratische partijen loopt parallel met, maar hinkt nog altijd achter op de evolutie in de publieke opinie. Jan modaal, die traditioneel een stuk minder genuanceerd over de allochtonen denkt, is het jongste jaar in zijn oordeel zeker niet milder geworden. De niet-aflatende demonisering door de VS van al wat naar islam ruikt, is daar niet vreemd aan. Alle allochtonen van islamorigine worden meer en meer over de kam van het extremisme geschoren. Elke moslim is een potentieel lid van een of andere internationaal vertakte terreurorganisatie geworden.Maar ook aan moslimkant is sprake van een radicalisering van het discours. Zo noemt de voorzitter van de Arabisch-Europese liga, Dyab Abou Jahjah, België het meest racistische land in Europa. Ook vindt hij dat het Arabisch best gepromoveerd mag worden tot de vierde officiële taal van dit land. Zijn uitspraken zijn niet van aard om het veiligheidsgevoel van de burger te verhogen.Natuurlijk is 11 september niet meer dan een katalysator die opgekropte frustraties bij de moslimgemeenschap in dit land naar de oppervlakte heeft gebracht. De oorzaak voor die frustraties heet kansarmoede. Zolang die niet wordt weggenomen, blijven het extremisme en de criminaliteit bij de allochtonen gedijen. Ook de meeste politici beseffen dit, maar ze roeien niet graag openlijk tegen de stroom in. Een van de uitzonderingen is Johan vande Lanotte, die zonet nog zijn nek voor de migranten heeft uitgestoken. Maar of zijn voorstel, de verplichte tewerkstelling van allochtonen, veel zoden aan de dijk brengt, moet worden betwijfeld. Niet alleen is het effect van positieve actieplannen volgens wetenschappers zeer onduidelijk. De maatregel zal ook leiden tot een verdere radicalisering van de publieke opinie. Voor de modale burger betekent een verplichte tewerkstelling immers dat de migrant zijn werk afpakt. Wat diezelfde burger niet belet de niet-werkende migrant te bestempelen als iemand die op onze kosten potverteert.Op 11 september 2003 zijn we een stembusgang verder en weten we welke invloed 11 september 2001 gehad heeft op de politieke krachtsverhoudingen in dit land.