Redder Joe SixpackPierre HUYLENBROECK

Op de aandelenmarkten is het vet van de soep. Oktober en november waren sterke beursmaanden, maar december en januari vallen wat schraal uit. Beleggers twijfelen: liepen de beurzen niet té ver vooruit op het verhoopte maar onzekere economische herstel? De gisteren vrijgegeven beloftevolle resultaten van telecomgigant Nokia suggereren dat het initiële optimisme terecht was. De meeste deze week gepubliceerde macro-economische parameters wijzen in dezelfde richting. Voorzitter Alan Greenspan gaf gisteren een naar zijn doen opvallend optimistische toespraak over de economische toestand. Al die elementen schonken de markten een hernieuwd elan.Toch blijft de twijfel. Hoofdeconomen van onder meer Morgan Stanley, Merrill Lynch en Petercam vrezen dat het economische herstel geen lang leven beschoren is. Ze verwijzen allemaal naar de Amerikaanse consument, die jarenlang voor het gros van de economische brandstof zorgde maar deze keer dreigt af te haken. Indien dát gebeurt, zullen we gegarandeerd nog een lange poos met recessies en beursmalaises moeten leven.Hun argumenten zijn talrijk en onheilspellend. Sommigen merken op dat de huidige gapende kloof tussen de slabakkende bedrijfsinvesteringen en het hoog blijvende consumptiepeil tegennatuurlijk en niet houdbaar is. Anderen - onder wie Greenspan - merken op dat de consumptiehonger van de Amerikaanse Jan met de Pet de voorbije maanden vooral ingegeven is door eenmalige elementen: autoverkoop met nulkredieten, een zachte winter en lage energieprijzen, aantrekkelijke hypotheektarieven. Voorts kan de consument niet langer teren op de door de beurs geschonken welvaartsstijging, de historisch lage werkloosheidsgraad en de al even historisch lage rente. De beurs presteert al twee jaar ondermaats, de rente zakt al lang niet meer en de (Amerikaanse) werkloosheid stijgt fors.Gelukkig bestaat voor elk argument een tegenargument. De Amerikaanse rentetarieven zijn in een historisch perspectief nog steeds bijzonder laag, de werkgelegenheid is nog steeds bijzonder hoog. Voorts wijzen studies uit dat de impact van de beursprestaties op de Amerikaanse consumptie gering is. Amerikanen voelen zich vooral welvarend omdat ze een huis bezitten. Bovendien is de Amerikaanse spaarquote al enkele maanden opnieuw positief. Het gemiddelde gezin gaat niet langer leningen aan om te consumeren of te beleggen. De gemiddelde particulieren gaan trouwens verstandig en voorzichtig met hun budget om. Zij hoeven zich - in tegenstelling tot veel groeibedrijven - niet druk te maken over een moordende concurrentiële omgeving. Ze moeten wél zorgen voor een aangename oude dag.Tot slot zit het consumeren gewoon in de genen van de gemiddelde Amerikaan. Door meerdere conjunctuurcycli heen consumeerde Joe Sixpack ongestoord steeds meer. Waarom zou hij daar nu plots mee stoppen?