Advertentie
Advertentie

Regionale luchthavens: Vlaamse lafheid versus Waalse beslistheid

Ongeveer anderhalf jaar geleden schreef ik een opinieartikel waarin het luchtvaartbeleid van de Vlaamse regering werd aangeklaagd. De schrijnende financiële en operationele toestand van de luchthavens van Deurne en Oostende en de impasse waarin de dossiers van beiden waren beland, lagen aan de basis van dat artikel.Al jaren is er vraag naar een gericht beleid voor de regionale luchthavens. Die vraag komt zowel vanuit de hoek van de omwonenden en milieuorganisaties, als van de al dan niet rechtstreeks aan de luchthavens gekoppelde bedrijven. Men wil klaarheid omtrent de toekomst van de vliegvelden. Moeten luchtvaartmaatschappijen zich voorbereiden op een sluiting en naar alternatieven zoeken, of moeten zij zich daarentegen voorbereiden op nieuwe investeringen, noodzakelijk bij een uitbreiding van de luchthaven?De onzekerheid zorgt voor een nerveus status-quo (Deurne trekt, naast oudgediende VLM, geen nieuwe maatschappijen aan) of voor het stopzetten van activiteiten. Zowel British Airways als Sabena staakte zijn vluchten vanuit Deurne. Hun vertrek was de oorzaak van nog grotere verliezen.De Vlaamse regering past deze verliezen echter bij, zodat het bestaan van de luchthavens op korte termijn niet in het gevaar komt. Aan het uitbouwen van een visie op lange termijn waagt ze zich echter niet. Net als de vorige regering onder Van den Brande (CVP), verschuilt men zich daarentegen laf achter nog maar een leefbaarheidsstudie die moet uitwijzen of de luchthaven al dan niet levensvatbaar is. Er viel vorig jaar weliswaar een beslissing over de ondertunneling van de Krijgsbaan, zodat de operationele lengte van de startbaan in Deurne langer wordt, maar die beslissing is in de Vlaamse regering nog altijd zeer omstreden. Daarentegen biedt deze beslissing nog steeds geen volledig beleid op lange termijn, zeker niet voor de luchthaven van Oostende.Deze beslissingsangst staat in schril contrast met het beleid van de Waalse regering op dit vlak. Zodra de Waalse regering de bevoegdheid over de regionale luchthavens erfde van het federale niveau, is men daar van start gegaan met deze dossiers. Liberalen, PSCers en socialisten zagen immers brood in een verdere uitbouw van de luchthavens. Het zou meer bedrijven aantrekken, en het zou de door recessie geteisterde streken rond de luchthavens uit de economische impasse kunnen halen.De overheid investeerde in een betere operationaliteit van de luchthavens, met als gevolg dat Bierset (Luik) het koerierbedrijf TNT kon aantrekken. Brussels South Airport (Charleroi), dat wacht op het beëindigen van de verlenging van de startbaan, kon de goedkopen luchtvaartmaatschappij Ryanair verleiden vanuit Dublin naar hen te vliegen.Men kan discussiëren of de beslissing van de Waalse regering over een verdere uitbouw van de twee regionale luchthavens de juiste was. Economische belangen kregen de bovenhand op milieu-aspecten. Het is geweten dat de uitbreiding van de (vooral nachtelijke) activiteiten (in Luik) op weerstand stuit.Feit is echter dat de Waalse regering beslissingen heeft durven nemen en dat is precies wat de Vlaamse regering moet doen. Het is onaanvaardbaar dat de regering geld investeert in luchthavens zonder dat ze een degelijk beleid op lange termijn heeft uitgestippeld. Dat is, zoals het Rekenhof aanklaagt, geldverspilling. Ons belastinggeld verdient beter.Al hebben ze niet allemaal evenveel macht, in de huidige Vlaamse regering zijn de meeste strekkingen vertegenwoordigd: de Liberalen, die de economische voordelen van de verdere uitbouw en privatisering van de luchthavens promoten; de socialisten, die voordelen zien in de creatie van meer banen bij een uitbouw; en de groenen, die de milieu-aspecten verdedigen. Een unieke combinatie om het dossier, zeker met de heersende opendebatcultuur, op tafel te gooien en er voor eens en altijd mee af te rekenen. Beslissen is de boodschap. Daar heeft iedereen die op de een of andere manier bij de luchthaven betrokken is, de Vlaamse belastingsbetaler incluis, recht op. Piet DEMUNTERDe auteur is student aande KULeuven