Advertentie
Advertentie

Renteverlagingstendens ruim geanticipeerd

De obligaties waren deze week niet in goeden doen, hoewel er niet echt pijn werd geleden. De algemene rentetendens die, hoe dan ook, vanuit de VS naar Europa zal overwaaien, ligt echter reeds uitgesproken in de markt. De verwachtingen zijn zelfs iets te ambitieus en de markten begonnen dit deze week specifiek ook wel in te zien. Renteverlagingen zijn inderdaad wel van aard om de obligaties te ondersteunen, maar overdrijven vooraleer de wensen feit zijn geworden hoeft nu ook niet. Dit is wel aan het gebeuren en een aantal investeerders koos, terecht, eieren voor hun geld zodat de rentedalingstendens zich eigenlijk geanticipeerd doorheen de curve had doorgezet enkele weken geleden, maar nu onderhevig bleek aan omgekeerd bewegende winstnemingen. De OPEC (organisatie van olieproducerende landen) bleek deze week bereid de productie terug te schroeven maar aangezien dit reeds volop verwacht was, blijven de meeste analisten ervan overtuigd dat een olieprijs per vat van om en bij de 25 dollar wel degelijk de ambitie voor 2001 mag zijn. Dit is erg belangrijk in de inschatting van de huidige situatie waar obligaties het hard te verduren krijgen ondanks het feit dat iedereen van renteverlagingen in de VS overtuigd lijkt. De op het eerste zicht paradoxale situatie waarbij rentedalingen hand in hand gaan met olieprijsstijgingen is eenvoudig te verklaren vanuit de verwachtingen. De verwachtingen voorspellen immers een vertraging van de economie met stijgende olieprijzen en hierdoor dalende rentes. De anticipaties hierop doen reeds de rentes dalen, en dus de obligatieprijzen stijgen, vooraleer er echt een vertraging plaatsgrijpt. Indien we dan even verder doordenken gaat de vlieger eveneens op dat de rentes gaan stijgen eens de vertraging inderdaad een feit wordt en olieprijzen beginnen te dalen. Raar maar waar: deze logica blijkt deze week expliciet valabel. De belachelijke vertoning rond de Californische elektriciteitsverdelers en het uitroepen van de noodtoestand aldaar is bovendien niet van aard om de Amerikaanse beleggingen te ondersteunen. Na de succesvolle telling van de stemmen van de Amerikaanse presidentsverkiezingen is dit de tweede keer dat de VS duidelijk aan geloofwaardigheid inboeten.Intussen wordt de economische vertraging een duidelijk gegeven in de VS. De industriële productie daalt, de capaciteitsbenutting daalt, de spanning op de arbeidsmarkt neemt af en de inflatie daalt. Opvallend was evenzeer de bekendmaking van de Philadelphia activiteitenindex die een echte neerwaartse duik nam. Deze indicator geeft als eerste een blik op de economische toestand in januari en houdt rekening met de verwachtingen van de ondernemers in de nabije toekomst. Het maandelijkse rapport dat als basis dient voor de beslissingen aangaande rente door de Amerikaanse centrale bank (Fed), het Beige Book, benadrukte duidelijk al deze feiten, zodat een renteverlaging op het einde van de maand nagenoeg onafwendbaar lijkt geworden. De Fed heeft bovendien nog aan belang gewonnen nu de nieuwe staatssecretaris ONeill duidelijk te kennen gaf dat ook de regering-Bush de beheersing van de economische groei in eerste instantie aan de monetaire politiek toewijst. Fiscale stimulansen zijn ook voor hen pas in tweede instantie een valabel alternatief om op lange termijn te werken. Het opvallendst was echter de steun aan een sterkedollarpolitiek, wat men van een industriële Texaan als Bush niet echt had verwacht. De dollarsteun die hiervan uitging kende zijn keerzijde in de verzwakking van de euro.De euro geniet intussen een behoorlijk prestige. De achteruitgang van deze week was slechts aan externe factoren te wijten en niet aan interne zwakte. De ECB-vergadering bracht geen rentedaling en dit was evenmin verwacht. De al te vlugge anticipaties hieromtrent, in het zog van de Amerikaanse monetaire autoriteiten, leidden ook in Europa tot opwaartse prijscorrecties. In de EMU was er voornamelijk interesse in 5- tot 10-jarige opbligatiebeleggingen, het kortere deel van de rentecurve kreeg het moeilijk.Onder dit licht negatieve en eerder onzeker marktgesternte was er geen denderende uitgifteactiviteit.Ons aller België bracht een internationaal erg gesmaakt emissie op 10 jaar. Deze uitgifte zal als nieuw referentiepunt dienen in de Belgische rentecurve. Wat natuurlijk speelde was het mooie meerrendement ten opzichte van Duitse staatsleningen. Het renteverschil met de omliggende obligaties in Belgische staatsschuld is echter zeker niet van aard de belastingbetaler te kwetsen. Deze obligatie vond een internationale plaatsing gebaseerd op de credibiliteit van ons kleine landje, met een slimme en correcte prijszetting, zonder hiervoor de belastingbetaler dieper in de portefeuille te laten tasten. Dexia verhoogde zijn uitgifte. Ongetwijfeld is het succes van de langerlopende emissies van de jongste weken gebaseerd op de vrees voor veranderende belasting van de emissies die na maart van dit jaar worden uitgegeven. Emissies die uitgegeven worden na 1 maart, zullen meer dan waarschijnlijk onderhevig zijn aan een heffing van de roerende voorheffing door de couponuitbetalende bank, waar ze zich ook in de EMU bevindt. Ook de verhoging van de uitgifte met achtergesteld karakter voor Kredietbank Luxembourgeoise kan men binnen hetzelfde kader schetsen. Al bij al een eerder kalme uitgifteweek dus waarbij een lichte correctie zich doorzette ter compensatie van te ver gegane verwachtingen aangaande renteverlagingen. Toch blijft de rentedalingstendens intact. De groeivooruitzichten in de VS zijn gewoon belabberd en ook in Europa mogen we normalerwijze toch vanaf het tweede kwartaal van dit jaar rentedalingen verwachten.