Advertentie
Advertentie

Roes

Zowel in het paars-groene regeerakkoord als in het veiligheidsplan werd een ambitieus drugsbeleid aangekondigd. Op het terrein opende de minister van Volksgezondheid, Magda Aelvoet (Agalev), de discussie. Haar voorstel om het bezit en de productie van 15 gram cannabis voor persoonlijk gebruik uit het strafrecht te halen, werd evenwel niet door alle coalitiepartners gesmaakt.Wat volgde waren moeilijke onderhandelingen. Dat een rationele discussie vaak vertroebeld werd door emotionele argumenten, hielp de zaken niet vooruit. Het is de verdienste van paars-groen dat er uiteindelijk een globaal en vrij coherent akkoord uit de bus kwam, met als basisfilosofie voorkomen is beter dan genezen, en genezen is beter dan bestraffen.Minister Aelvoet beklemtoonde gisteren terecht dat het om een globale benadering gaat en het cannabishoofdstuk slechts een klein onderdeel vormt van het hele plan. Maar het was wel het politieke breekpunt. Een rondzendbrief van de minister van Justitie van 17 april 1998 kende aan het bezit van cannabis met het oog op eigen gebruik de laagste vervolgingsprioriteit toe. De richtlijn werd echter niet overal op dezelfde manier geïnterpreteerd. Sommige parketten vervolgden cannabisgebruikers, anderen niet.Na afloop van het kernkabinet beklemtoonde premier Guy Verhofstadt dat er eindelijk duidelijkheid komt. Persoonlijk gebruik van softdrugs zal niet langer vervolgd worden, tenzij er sprake is van maatschappelijke overlast of problematisch gebruik. Wat de cruciale termen maatschappelijke overlast en problematisch gebruik precies inhouden, is nog niet duidelijk. Hoewel de termen in een - niet bindende - richtlijn zullen toegelicht worden, blijft een verschillende appreciatie van de begrippen en een verschillend vervolgingsbeleid mogelijk.Het vastleggen van een grens - of het nu 5 of 15 gram is - heeft weliswaar iets willekeurigs, maar maakt wel duidelijk wat wel en wat niet kan. Iemand die s nachts op een verlaten autosnelweg in goede weers-omstandigheden meer dan 120 km/u rijdt, is strafbaar. Wie in de gietende regen 110 rijdt, niet. Iemand die weinig last heeft van alcohol en gepakt wordt met meer dan 0,5 promille alcohol wordt vervolgd. Wie slecht tegen alcohol kan en in de wagen stapt met 0,49 promille is niet strafbaar.Ze zijn misschien absurd, maar het voordeel van grenzen is dat ze duidelijk zijn. Iedereen is gelijk voor de wet en weet waar de grens ligt. Volgens vice-premier Johan vande Lanotte (SP) is het vastleggen van een grens een verkeerd signaal voor jongeren. Maar welk signaal geeft de regering nu?Daarnaast is het ontbreken van een reglementering voor de bevoorrading een ander pijnpunt. Het initiële voorstel van minister Aelvoet had de verdienste dat het de ogen niet sloot voor de redenering dat je de verkoop van cannabis moet regelen als je het gebruik toelaat. Nu komen we in een situatie waarbij je in ons land een joint mag roken, maar niet legaal kan kopen. Wie zich wil bevoorraden moet dat doen via criminele milieus of wordt naar Nederland gestuurd. Mogelijke problemen van overlast die gepaard gaan met de verkoop worden zo handig doorgeschoven naar onze noorderburen.Het uitwerken van een globaal drugsbeleid is ontegensprekelijk een grote stap vooruit. Maar verklaringen dat er eindelijk volledige duidelijkheid komt, zijn waarschijnlijk afgelegd in de roes van de euforie over het bereiken van een akkoord. Steven SAMYN