Russisch oliehuwelijkMike Monnelly

De Russische maatschappijen Yukos en Sibneft smelten samen tot de op drie na grootste oliemaatschappij. Yukos koopt van de holding Millhouse Capital 20 procent in Sibneft en betaalt 3 miljard dollar (2,76 miljard euro) in contanten. In een later stadium zal Yukos de rest van de aandelen in Sibneft verwerven. Het samengaan van Yukos en Sibneft vormt een kanjer in de olie-industrie. De operatie bezorgt Rusland een nieuwe prestigeonderneming. Dankzij de transactie worden waardevolle oliebelangen uit buitenlandse handen gehouden. De oliemaatschappijen speelden een prominente rol in de evolutie naar een deugdelijker bestuur in het Russische bedrijfsleven. Het aandeel Yukos werd in twee jaar tijd vier keer zo duur. Branchegenoot Sibneft presteerde nog beter op de beurs. De grotere openheid maakte de Russische olieproducenten echter ook kwetsbaar voor overnames door buitenlanders. Het Britse BP kocht dit jaar bijvoorbeeld 50 procent in de maatschappij TNK. Yukos haalt een beurskapitalisatie van 23 miljard euro. Sibneft komt aan 9,2 miljard euro. Gecombineerd lopen ze een veel geringer risico om door een buitenlander te worden opgeslokt. De topman van Yukos, Mikhail Khodorkovsky, zal samen met bondgenoten de controle over de fusiegroep uitoefenen. Hij heeft alle reden om blij te zijn met de fusie. Vreemder is de beslissing van de grootste aandeelhouders van Sibneft om hun belang in te krimpen. Millhouse Capital, dat enkele belangrijke aandeelhouders groepeert, verkoopt 20 procent en zet zijn resterende participatie van 70 procent om in aandelen in het fusieconcern. De investeerders achter Millhouse verzilveren hun aandelen tegen zowat 6,5 keer de bedrijfskasstroom uit 2002. Op zich geen slechte deal, want BP betaalde slechts iets meer dan vijf keer de bedrijfskasstroom voor zijn operatie rond TNK. Daarbij dient wel opgemerkt dat TNK de controle niet uit handen gaf. De fusie van Yukos en Sibneft moet zeker besparingen opleveren. Dan zakt de verhouding tussen de overnameprijs en de bedrijfskasstroom van Sibneft. Sibneft heeft wellicht gegronde redenen om in te stemmen met een fusie binnen de Russische grenzen. Het is niet ondenkbaar dat de fusie plaatsvindt onder druk van de regering. Wat er ook van zij, het Russische bedrijfsleven moet duidelijk nog iets leren over waardemaximalisering, ondanks de vooruitgang die werd geboekt in deugdelijk bestuur.