Schiltz over begrotingskontrole : goed, maar het had nog beter gekund

(tijd) - Het mag dan al zo zijn dat ik op de begrotingskontrole persoonlijk verder had willen gaan, dit betekent niet dat die kontrole een maat voor niets is geworden. Ik heb overigens geen reden om aan de saneringswil van de regeringspartijen te twijfelen, ook niet aan die van de PS. Ook de PS wil dat de begroting 90 een sukses wordt. De moeilijkheidsgraad van die begroting verklaart overigens mee waarom een aantal regeringspartijen nu niet verder wilden gaan. Zij willen de besparingskapaciteit integraal voor '90 bewaren. Dit verklaarde vice-premier en minister van begroting, Hugo Schiltz, gisteren in een pleidooi ter verdediging van de resultaten van de voorbije begrotingskontrole.De begrotingskontrole, aldus Schiltz, is om een aantal redenen die mij niet duidelijk zijn, uitgedraaid op een politieke boksmatch, een prestigeslag. Dit heeft ervoor gezorgd dat we minder ver zijn kunnen gaan dan ik wel had gewild. Dit neemt niet weg dat de resultaten er mogen zijn. Vooreerst heeft de regering woord gehouden. Het netto te financieren saldo zal dit jaar zelfs iets lager liggen dan in het regeerakkoord is voorzien. De dalende trend van de tekorten wordt dus verdergezet en zal ook in de toekomst worden verdergezet, tot de rentesneeuwbal begin de jaren negentig is doorbroken. Voorts werden zo een 20 miljard boni in de sociale zekerheid niet afgeroomd maar binnen het stelsel gehouden. Tenslotte werd voor de berekening van de inkomsten rekening gehouden met een elasticiteitskoëfficiënt van slechts 1, wat volgens Schiltz erg laag is . De belastinghervorming (verlaging van de marginale aanslagvoeten) en indexering van de belastingschalen (wet Grootjans) zal weliswaar leiden tot een lagere elasticiteit van de fiskale ontvangsten ten opzichte van de stijging van het BNP. Maar precies valt dit, aldus Schiltz, alsnog niet te berekenen. "We hadden even goed 1,1 als koëfficiënt kunnen verantwoorden.'