Advertentie
Advertentie

Showbizz in Vlaanderen

Een lijstje van de meest vermogende Vlaamse artiesten, dat wil er wel ingaan. Nu ja, het betreft een gehandicapt lijstje, met alleen mensen die optreden voor radio en tv. Auteurs, theater- en filmacteurs zijn buiten beschouwing gelaten. Voornaamste conclusie: Vlaanderen behoort toe aan de Gaston en Leos van deze tijd, aan de soaps Familie en Thuis en aan Kabouter Plop.René Vlaeyen (6,3 miljoen euro) is de peetvader van de Vlaamse humor, met in zijn aanbieding alles over Gaston en Leo, plus alle komische series behalve de Kampioenen. Herman Verbaet (4,2 miljoen) producet Familie, de meest succesvolle Vlaamse soap aller tijden. En Studio 100, gedreven door Danny Verbiest-Hans Bourlon-Gert Verhulst - hebben met hun running gag Kabouter Plop 8,5 miljoen euro in handen. Zij staan op de tweede plaats in de tophonderd. Eerstgeklasseerde is niet Helmut Lotti, met 3,3 miljoen pas op de zesde plaats. Zijn manager Piet Roelen (13,7 miljoen) is met zijn inkomen de top of the bill. Het gaat hier dus om kleine ondernemers, die hun geld hebben ondergebracht in vennootschappen. Het lijstje is gebaseerd op de beschikbare jaarrekeningen van die bedrijven. Doorgaans hebben ze betrekking op het jaar 2000.Wat het boek een stuk interessanter maakt, zijn de uitvoerige essays, onder meer over de Vlaamse beeldindustrie. De op- en neergang van VTM wordt afgewogen tegen het nu weer groeiende succes van de VRT. Daarbij worden de productiehuizen, zoals het merkwaardige fenomeen Woestijnvis, niet over het hoofd gezien. Er gaat veel geld om maar ook veel leed, in deze wereld van glamour en glitter.Alles houdt natuurlijk ook verband met de concentratie in de schrijvende pers. We hebben nu een feitelijk duopolie in Vlaanderen: een persgroep rond de commerciële en een andere rond de openbare omroep. De radios, met als absoluut monopolie de VRT, worden apart beschreven.Opmerkelijk is het stille succes van de Vlaamse dance music. Die blijkt aan de absolute top te staan, het is een micro-industrie van wereldformaat. Engeland en de States gaan plat voor de producten van dancefabriekjes, geleid door de even vrije als vrij onbekende Vlamingen Jo Bogaert (2,7 miljoen) en Jean-Paul de Coster (3,3 miljoen).Ludwig Verduyn - Showbizz in Vlaanderen/ De 100 rijkste artiesten - 2003, Leuven, Van Halewyck, 148 blz.,12,52 euro, ISBN 90 5617 444 4.De glimlach van NiccolòHet doel heiligt de middelen. Lieg er maar op los, er zal altijd wel iets van blijven hangen. Dat soort perverse uitspraken wordt toegeschreven aan de Italiaanse renaissancedenker en politicus Niccolò Machiavelli. Hij heeft zelfs zijn naam gegeven aan een methode van denken en handelen die na al die eeuwen nog streng met de vinger wordt gewezen, het machiavellisme. De werkelijkheid was anders, zoals andermaal blijkt uit deze biografie. De man heeft onnoemelijk veel geschreven, maar doorgaans wordt alleen geciteerd uit zijn beroemdste werk Il principe. Het opportunisme dat hij daarin ogenschijnlijk propageert, was geen cynisch bestel van regels en voorschriften om het te maken. Het was integendeel een kritisch verslag van wat hij dagelijks om zich heen zag in zijn stad Florence. Machiavelli bezat daarbij de geestkracht om zich niet te laten leiden door religieuze scrupules, laat staan door gemakzuchtig geflirt met de adel. Het werd hem lang niet altijd in dank afgenomen door de machtigen en de rijken.Alles draaide om familiebanden en vriendschappen. Wie die niet had, moest genoegen nemen met een tweederangspositie, hoe groot zijn kwaliteiten ook waren. Wie in Florence geen macht heeft, vindt nog geen hond die tegen hem blaft, schreef Niccolò in zijn komedie La Mandragola. Zelf was hij van eenvoudige komaf, niet gesteld op de versierselen van de macht, wel degelijk bezorgd om het onderlinge gekif en getwist - dat uiteindelijk leidde tot de Sacco di Roma, de plundering van de stad door de huurtroepen van Keizer Karel. Machiavelli stierf in datzelfde jaar 1527, 58 jaar oud.Op zijn doodsbed zou hij een droom hebben gehad, waaruit bleek dat hij veel liever naar de hel ging om er met de grote mannen uit de Oudheid over politiek te praten, dan naar het paradijs om er van verveling te sterven met de zaligen en de heiligen.Zo een man was Niccolò Machiavelli: geestig, oneerbiedig, begiftigd met een scherp verstand, weinig begaan met de ziel, het eeuwige leven en de zonde, en gefascineerd door grote dingen en mensen. Deze biografie is niet in de laatste plaats een hulde.Maurizio Viroli - De glimlach van Niccolò/ Een biografievan Machiavelli - 2002, Roeselare, Roularta Books (in samenwerking met Klara), 317 blz., 25 euro, ISBN 905466 472 X.