Siep Stuurman,

hoogleraar Europese Geschiedenis aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam, over de terugkeer van de beschaving op de politieke agendaGeloven onze politici nog in een hoger beschavingsideaal? Hoe staat het met de traditionele waarden? Waar zijn het christendom, de Europese traditie en de Oude Grieken gebleven? Vóór de Tweede Wereldoorlog waren Europa en Nederland gewoon christelijk. Na 1945 werd dat joods-christelijk, en al spoedig werd de term humanistisch daaraan toegevoegd. Tegenwoordig gaat de discussie over de plaats van de islamitische nieuwkomers in dit pluriforme bestel. Een Brusselse denktank ontwierp enkele jaren geleden een formule voor de soul of Europe. Daarin heette het dat de Europese cultuur gekenmerkt werd door christelijke, joodse, humanistische en islamitische elementen. Voor de zekerheid hadden de Brusselse denkers daar de woorden and others aan toegevoegd. Dat laatste werkt wellicht op de lachspieren, maar het geeft intussen vrij nauwkeurig aan wat er gaande is. Europa, dat tot ongeveer 1950 een emigratiecontinent was, is de laatste halve eeuw een immigratiecontinent geworden. Dat is een nieuwe en moeilijke ervaring, die consequenties heeft voor ons denken over cultuur en beschaving. Vrij NederlandFrits Spits, radiopresentator, over muziekradioEr zijn veel meer muziekstations dan vroeger. Voor elk wat wils, zou je zeggen. Maar toch valt dat tegen. Te veel stations proberen op elkaar te lijken. Bovendien is er een tendens die het laat knagen om mijn hart: de computers en de onderzoeksrapporten hebben de macht overgenomen van de programmamaker. De presentator wordt nauwelijks geprikkeld om zich te verdiepen in de muziek, want het is toch zijn keus niet. Hij zoekt liever zijn toevlucht tot een soort talkradio met nieuwsberichtjes, probeert daar snedige opmerkingen bij te bedenken en verliest zo de muziekliefhebber die geïnformeerd wil worden. Popmuziek is cultuur. De makers ervan zijn vaak kunstenaars. Die hebben recht op ons respect en onze nieuwsgierigheid. Je wilt weten waarom ze maken wat ze maken, waarom ze vertellen wat ze te vertellen hebben. Maar de informatie beperkt zich hoe langer hoe meer tot het uiterlijk, de grootte van de borsten van een zangeres, de sexy uitstraling van een zanger. Van een artiest kom je niet meer veel te weten als je naar de radio luistert. Programmamakers en formatfetisjisten: laat programmas maken door deskundigen en koester die mensen. Zorg dat ze goed samenwerken. Confronteer ze niet tot vervelens toe met luistercijfers en met marktaandelen. de Volkskrant