Solotracks

In 1993 richtten Roni Size en dj Krust hun eigen independent op: Full Cycle. Voor de leden van het drum-n-basscollectief Reprazent is het een tweede thuis geworden. En voor de Belgische concertgangers een vaste gewoonte, want de AB nodigt het gezelschap op geregelde tijdstippen uit voor een Full Cycle-residentschap. Aanstaande zaterdag is het opnieuw zover. Roni Size brengt zijn eerste volwaardige soloalbum Touching Down mee.Het is alweer een slordige vijf jaar geleden dat Reprazent uitpakte met de baanbrekende dubbelaar New Forms. Het veelkoppige collectief uit Bristol bewees twee jaar geleden (nadat iedereen het genre klinisch dood had verklaard) met In the Mode nog steeds aan de barricaden te staan, ook al bleken de fans in ruime mate af te haken. Reprazent ziet u zaterdag als dusdanig niet aan het werk, maar de protagonisten hebben zich als vanouds verdeeld over verschillende projecten. Naast Krust en Size, de vaandeldragers van het label, tekenen ook mc Dynamite en Surge present. D Product stelt zijn nieuwe cd Process of One voor. Size verzorgt een dj-set, waarin vast enkele tracks uit het nieuwe Touching Down figureren. Naar aanleiding van dat album gaf Size ons een update over het label, het genre en zichzelf.Waarom heeft het zolang geduurd voor je een album onder je eigen naam uitbracht?Roni Size: Ik wist niet of de mensen er op zaten te wachten. Als ik daar zeker van was geweest, dan had ik het eerder uitgebracht. Maar het drum-n-bassgenre bevond zich op een keerpunt. Sommige fans haakten af. Dat merkten we bij de release van In the Mode. Ook andere drum-n-bassartiesten als Bad Company, Dillinja en Adam F. kregen daarmee af te rekenen. In mijn geval kwam daarbij dat de meeste fans in eerste instantie zaten te wachten op een nieuwe Reprazent, niet op een solo-cd van Roni Size. Nu heb ik de indruk dat de fans die zich enkele jaren geleden afkeerden van het genre en op zoek gingen naar andere dingen stelselmatig terugvloeien. De tijd was dus rijp.Is Touching Down een verzameling tracks die op een of andere manier niet in je overige projecten pasten of beschouw je het veeleer als een geheel?Size: Dit zijn nummers waarover ik ooit beslist heb dat ik ze op mijn eentje af zou werken op een rustiger moment in mijn leven. Ik had nood om er even tussenuit te knijpen en wat meer tijd door te brengen met mijn familie. Dat stapje terug had ik nodig. Maar omdat ik niet zonder muziek kan, heb ik af en toe behoefte om wat in de studio te prutsen. Alle tracks op Touching Down ontstonden op die manier, maar in het begin had ik helemaal niet de intentie om ze uit te brengen. Ik maakte ze alleen voor mijn dj-sets. Het is slechts op vraag van de fans, die af en toe vragen wat ik met een bepaalde track van plan ben, dat ze op cd verschijnen. Toen iemand me vroeg wanneer ik Sound Advice zou releasen, wierp ik hem meteen voor de voeten dat dat nooit zou gebeuren. Het is de openingstrack van de plaat geworden. (lacht)Op In the Mode en nevenprojecten als Breakbeat Era eisten de vocals een belangrijke rol op in het totaalgeluid. Was het moeilijk om ze voor deze 100 procent solo-release weg te laten?Size: Nee, helemaal niet. Ik werk nog steeds met vocals, maar voor andere projecten. Op deze mixtape, want dat is Touching Down in feite, had het geen zin om vocals te introduceren. Het zou geforceerd klinken. Het is bizar hoor, maar als ik er geen gebruik, krijg ik telkens de vraag: Waarom niet?, en als ik er wel gebruik, dan vragen ze me Waarom laat je ze niet gewoon weg?. En weet je wat? Ik luister gewoon niet meer naar hen. Ik doe gewoon waar ik zin in heb. Vlak na de release van New Forms was ik heel erg beïnvloed door mijn publiek, vooral omdat het een publiek was waarvan we niet eens wisten dat het bestond. Maar ik heb me er een beetje aan vertild, want na New Forms lieten ze ons zitten en sloten ze zich aan bij de volgende hype. Het gevolg was dat ik tijdens de interviewsessies voor In the Mode constant met de stelling Drum-n-bass is dus dood werd geconfronteerd. Ik dacht: Hoe kan iemand zoiets beweren terwijl ik mijn familie een hele tijd in de steek liet om deze plaat op te nemen. Dat heeft me echt uitgeput en aan het denken gezet over hoe ik in de toekomst muziek wilde maken.Hoe kies je de titels voor instrumentale tracks?Size: Mijn nummers zijn zoals mijn kinderen. Als mijn vrouw in verwachting is, dan stel ik me ook niet de vraag of het nu moeilijker is een naam te kiezen omdat de baby nog in de buik zit en nog niet kan praten. Het gaat gewoon vanzelf. Tijdens het maken van de plaat onderging mijn leven een heleboel drastische veranderingen, ook op emotioneel vlak. Ik stopte met optreden voor Reprazent. Een van de eerste tracks die ik toen maakte was Sound Advice. Ik was op dat moment op zoek naar iemand die me advies kon geven, vandaar. De meeste tracks spreken voor zich. Playtime is een track waaraan ik veel plezier beleefd heb. Real Dark One is gewoon een heel donker nummer. Tijdens de opnames van Sorry for You had ik echt te doen met mezelf. Ik dacht aan het publiek dat duidelijk niet in the mood was voor In the Mode en ons in de steek had gelaten.Wanneer werd Ryan Williams, je echte naam, veranderd in Roni Size?Size: Oh, euh, waarschijnlijk op die dag toen iemand me voor het eerst in mijn leven vroeg om een handtekening, omdat ze dacht dat ik ooit beroemd zou worden. Nu ben ik heel gelukkig met de naam Roni Size, omdat zon pseudoniem je makkelijk toelaat een duidelijke splitsing te maken tussen je leven in de schijnwerpers en dat ernaast. Ryan Williams is voorbehouden voor de mensen die me al kenden voor ik met mijn gezicht op een platenhoes stond. Maar als ik naar de studio ga, zit ik vrijwel meteen in Roni-mood. Ik heb een tatoeage op mijn arm waar Size opstaat. Dat betekent toch dat ik me goed voel met die naam.Vroeger, toen je nog in het getto leefde, maakte je muziek om de underground te ontvluchten. Wat is je drijfveer, nu je daar niet meer vertoeft?Size: Het blijft heel belangrijk te beseffen dat we vroeger inderdaad moesten vechten om te overleven. Nu maak ik muziek opdat mijn kinderen en mijn familieleden dezelfde levenscondities zouden krijgen als ik, en om te voorkomen dat andere kinderen in de situatie zouden verzeilen waarin ik vroeger zat. Ik merk ook verbeteringen, hoor. Er heerst een sterk gemeenschapsgevoel in Bristol. We verteren stilletjes aan de Thatcher-jaren. Al drie jaar na elkaar speel ik op nieuwjaarsavond in hartje Bristol. Toen ik 13 was liep ik daar ook rond, maar werd ik achtervolgd door de politie. Nu mag ik er de kerstverlichting aansteken.Een quote om mee te eindigen, ooit zei je Onze muziek is zoals Manchester United.Size: Euh ik kan me echt niet herinneren dat ooit gezegd te hebben. Maar als ik het toch deed, bedoelde ik daar waarschijnlijk mee dat er net zoals op de projecten waar wij met Full Cycle mee bezig zijn zoveel buitenlandse spelers meedoen. Wij werken momenteel samen met mensen uit Brazilië, de Verenigde Staten, Duitsland, Japan fantastisch toch. Het zou eigenlijk Arsenal moeten zijn. Die hebben United ondertussen voorbijgestoken wat de kleurenmix betreft.Tom PEETERSFull Cycle Night met Roni Size, Krust, mc Dynamite, Surge en D-Product op zaterdag 9 november in de AB in Brussel. Tickets en inlichtingen: 02/548.24.24 en www.abconcerts.be. Touching Down van Roni Size is uit op Full Cycle en wordt verdeeld door PIAS.