Advertentie
Advertentie

Sonore kruistocht als marketing

Vooruit Geluid werpt op dinsdag 23 januari met Japanorama een blik op recente muziekbewegingen uit het land van de rijzende zon. Maar liefst negen artiesten treden die avond in Gent aan voor een - al dan niet eerste - kennismaking met de Belgen.In feite is de avond geen exclusief project van Vooruit Geluid. Londen Musicians Collective (LMC) zette het rondtrekkend festival op poten, in samenwerking met onder andere The Arts Council of England en het Britse blad The Wire. De reden om vandaag te kiezen voor Japanse muziek is evident: in het actuele muzieklandschap in Tokio hebben de voorbije jaren interessante muzikale verschuivingen plaatsgevonden. Daarnaast verkoopt de Japanse avant-garde zich via uitgekiende marketingstrategieën als Japanorama, op wereldschaal een lucratief zaakje.Op poten gezet door Otomo Yoshihide, trekt de muzikale staalkaart uit het land van sushi en playstations al een maand door Groot-Brittannië. Na onder andere Brighton, Liverpool, Manchester en Londen is België het tweede land op rij waar de negen artiesten passeren. Geen wonder: ook in ons land zit Japanse muziek in de lift. Getuige daarvan bijvoorbeeld het groot aantal Belgische performances van Otomo Yoshihide vorig jaar. De dertiger, die overigens met Japanorama niet aan zijn proefstuk is, maakte tien jaar geleden naam met Ground Zero. Met die band raakte hij beïnvloed door freejazz, punk en noise, maar zijn solowerk ent zich de jongste tijd op de manipulatie van platenspeler en gitaar, naast de exploratie van het sinustoonminimalisme.Dat doet hij soms aan de zijde van Sachiko M, die vroeger een tijdlang in Ground Zero meespeelde. Zij is een van de acht gasten die Yoshihide voor de Japanse kruistocht achter zich wist te scharen. Muzikante Sachiko M maakt er een punt van nooit in muziek geïnteresseerd geweest te zijn. Haar manipulatie van soms tedere, soms aan de pijngrens zwevende sinustonen, zijn voor haar veeleer een middel om met geluid directe emoties te genereren.BevreemdendOtomo Yoshihide en Sachiko M zijn de twee bekendste artiesten van het Japanorama-team. Ze werkten met de anderen samen in verschillende projecten. Voor het publiek zijn ze dus de katalysatoren voor zes andere artiesten: de muzikanten Michigo Yagi, Haco, Mari Furuta, Taku Sugimoto, Toshimaru Nakamura, Oshima Yasukatsu en beeldend kunstenaar Keita Egami. Die laatste bouwt in Vooruit zijn constructivistische installatie uit rond een kleurig driedimensionaal patroon.Haco was in het voorjaar van 2000 al te gast in Vooruit. De zangeres, producer, componiste en multi-instrumentaliste heeft een popachtergrond: van 1981 tot 1991 oogstte ze in het thuisland succes met de licht tegendraadse indierockband After Dinner. Na samenwerking met onder andere Zeena Parkins en Neatopia, begon ze in 1995 een solocarrière waar vijf bevreemdende, door lo-fi beïnvloede platen de eerste mooie vruchten van vormen. Vorig jaar zagen we Haco in het Gentse cultuurhuis een sprookjesachtige performance brengen waar ze naast haar stem en lichaam verschillende samplers, gitaren, drums en speelgoed inzette.Zowel Michiyo Yagi als Oshima Yasukatsu staat in Japan als virtuoze instrumentalisten bekend. Beiden werken met een snaarinstrument: de koto of citer met dertien snaren en de sanshin (een driesnarige luit). Kotospeelster Michiyo Yagi toont dat haar traditionele instrument bijzonder breed inzetbaar kan zijn: ze werkte mee in rockbands, jazzgroepen, klassieke ensembles, improvisatorische noisecombos en ze speelt op verschillende soundtracks. Yagis stijl kan onmiskenbaar werelds genoemd worden: zowel traditionele Japanse en Koreaanse muziek als Cage, Amerikaanse blues en Riley behoren tot haar repertoire. In Vooruit brengt ze waarschijnlijk een bloemlezing van dat werk, een zo te verwachten rijke beleving.Sanshinspeler Oshima Yasukatsu zette naar verluidt tien jaar geleden zijn gitaar aan de kant omdat hij het instrument een te sterke emotionele connotatie vindt hebben. De gitaar werd verruild voor het strakkere geluid van de sanshin, die Yasukatsu op een streng minimalistische manier bespeelt, geïnspireerd door volksmuziek. Taku Sugimoto zweert wel bij de gitaar en vindt aansluiting op de internationale improvisatorische scène. Zo werkte Sugimoto met gitaristen Gunter Müller en Keith Rowe het magistrale The World Turned Upside Down uit, een uniek document dat de eerste sonore ontmoeting tussen de drie weergeeft: een spannende clash van grofkorrelige feedback en noise. De geest en de vorm van het solowerk van Sugimoto liggen zeer dicht bij de aanpak van de elektro-akoestische muzikanten, al blijft de Japanner veeleer op het terrein van de akoestische instrumenten en de rock: een schijnbare paradox.Soms lonkt hij toch naar de elektronica, bijvoorbeeld in samenwerking met Toshimaru Nakamura, een man die net als Sachiko M zijn instrument zonder input bespeelt: Sachiko M bespeelt een sampler zonder samples, Nakamura beroert bijtijds een mixingboard, maar bijvoorbeeld ook een bak water met microfoon behoort tot zijn favoriete instrumenten. Met die haast ridicule middelen weet Nakamura tot een ontroerend resultaat te komen: niet de brute kracht van zijn instrumentarium interesseert hem, wel de kleine schakeringen binnen een vooraf bepaald beperkt klankenpalet. En daarin komt hij naar verluidt overeen met de minimalistische percussionist Mari Furuta, de laatste artiest die op Japanorama debuteert.Ive STEVENHEYDENSJapanoramamet Otomo Yoshihide, Sachiko M, Michiyo Yagi, Haco, Mari Furuta, Taku Sugimoto, Toshimaru Nakamura, Oshima Yasukatsu en Keita Egami. Dinsdag 23 januari, 20 uur, Vooruit, Sint-Pietersnieuwstraat 23, Gent. Info en tickets: 09/ 267.28.28.