Speculanten liggen op kop in race om financiële suprematie

(tijd) - In de strijd om de financiële suprematie in de wereld zijn de speculanten en niet de centrale bankiers of de ministers van Financiën aan de winnende hand. De speculanten, aangevoerd door de Amerikaanse Morgan-Rockefeller-banken en hun filialen in de Londense City, kregen begin de jaren zeventig Bretton Woods op de knieën en twintig jaar later het Europees Monetair Systeem. Mogelijk schieten zij ook de Europese eenheidsmunt aan flarden omdat die hun inkomsten uit valutatransacties bedreigt.Geld en macht vormen al duizenden jaren een niet te scheiden Siamese tweeling. Het één leidt steevast tot het ander. De in 1500 in Gent geboren Karel werd in 1519 verkozen tot keizer van het Duitse rijk (Karel V) nadat de bankier Jacob Fugger de zeven keurvorsten met massa's geld had omgekocht. Geld stond ook centraal bij het Verdrag van Versailles (1919). De overwinnaars van de Eerste Wereldoorlog, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk, legden verliezer Duitsland een niet te betalen schadevergoeding op.\rDe krach van Wall Street (1929) en de akkoorden van Bretton Woods (1944) draaiden telkens rond geld, veel geld. Zelfs het ontstaan van de reformatie aan het begin van de 16de eeuw had te maken met geld: de afkeer van Luther van de verkoop van aflaten tegen grof geld door de Kerk. Over de voorbije 100 jaar monetaire geschiedenis en de macht van het geld heeft Armand van Dormael (vader van Jaco van Toto le Héros) een boeiend boek geschreven: De macht achter het geld. De strijd om de financiële suprematie.\rSpeculatie en competitieve devaluaties zijn niet eigen aan de late 20ste eeuw. Wanneer begin de jaren twintig de Duitse rijksmark als gevolg van hyperinflatie waardeloos werd, verrijkte een kleine groep Duitsers zich onnoemelijk door met deviezen alles voor een habbekrats te kopen wat hun hart maar begeerde. Om het hoofd te bieden aan de depressie gingen tal van landen in de jaren dertig over tot competitieve devaluaties, gecombineerd met handelsprotectionisme, wat de crisis alleen maar verergerde.