Advertentie
Advertentie

Speelgoedtreintje

De politieke besluitvorming over de NMBS is een zootje. De nationale spoorwegmaatschappij die uitgerekend dit jaar haar 75ste verjaardag viert, is de speelbal - of om de beeldspraak helemaal door te trekken, het speelgoedtreintje - van de heren en dames ministers geworden. Dat heeft natuurlijk veel te maken met de steeds verder verzwakkende positie van Ecolo-minister Isabelle Durant in de regering.Haar eerste oplawaai kreeg ze bijna een jaar geleden over de geluidsoverlast op de nationale luchthaven. Van een compleet nachtverbod, zoals Durant dat op 31 december 1991 nog snel in een ministerieel besluit had gestopt, ging het naar een geleidelijke verstrenging van de normen. De verzoening van economische en ecologische belangen haalde het van de orthodoxe groene milieulijn.Een onzachte landing voor Durant, die opnieuw met beide voeten op de grond stond. Midden in de NMBS. Het werd tijd dat de spoordirectie haar taak van openbare dienstverlener weer ter harte nam: er moesten meer treinen rijden, opgedoekte lijnen zouden worden gereanimeerd, gesloten stations weer geopend. Maar Durant kreeg telkens van gedelegeerd bestuurder Schouppe de daaraan gekoppelde factuur gepresenteerd.Maar gebruikte de NMBS al die overheidsmiljarden wel efficiënt en in overeenstemming met haar publieke opdracht? Of vloeide een deel naar ABX, dat filiaaltje dat op korte tijd tot een wereldspeler was uitgegroeid. Doorlichten die boekhouding, laat het Rekenhof zijn werk nog maar eens overdoen en de consultants een centje bijverdienen. De eerste audit die Schouppe aan het wankelen brengt, moet nog worden gepubliceerd.Dan maar de poten doorzagen van de stoel waar hij op zit. De wet op de autonome overheidsbedrijven moest dringend worden herschreven: de directie weg uit de raad van bestuur, meer macht en kracht voor de regeringscommissaris, minder bevoegdheden voor de gedelegeerd bestuurder. Alleen: de nieuwe wet die er al maanden had moeten zijn - er circuleerde al een naam voor een opvolger van Schouppe - is er nog altijd niet.Opnieuw lag Verhofstadt in de weg. Vorige week liet de premier - of zijn kabinet - een nota lekken die de opdeling van de NMBS in drie aparte entiteiten bepleit. Conform de Europese richtlijnen, dat wel, maar haaks op de syndicale overtuiging én op de eerder gedane beloften door Durant. Als zijn minister hem na aan het hart ligt, heeft de premier wel een vreemde manier om het te tonen.Overigens is niet geheel duidelijk wat de achterliggende bedoelingen zijn van Verhofstadt en co. Het gevolg was in elk geval dat Durant gisteren plots uitpakte met haar transportplan dat een maand eerder aan de NMBS was overhandigd en dat daar als totaal onrealistisch wordt bestempeld. Kwestie van het politieke initiatief weer in handen te nemen. Maar steeds meer ziet het er naar uit dat Durant dat definitief kwijt is.Intussen wordt vergeten waar het echt om gaat: de toekomstige mobiliteit in ons land verzekeren. De kernvraag: waar willen we naartoe, wat kost dat en hoe betalen we dat, wordt ondergeschikt aan politieke spelletjes en begrotingsstrategie. Om een goed uitgebouwd spoornet te hebben binnen tien jaar wil de regering nauwelijks 55 miljard extra reserveren. Waarvan het grootste deel buiten haar legislatuur valt. Niet echt visionair. Guido MEEUSSEN