Starsailor in overtreffende trap

STARSAILOR AB, BRUSSELMAANDAG 3 NOVEMBER 2003 (tijd) - Melodieuze en in liefdesverdriet gedrenkte popliedjes hoeven absoluut niet tot melige en potsierlijke toestanden te leiden. Dat bewees de Britse groep Starsailor maandagavond in een haast uitverkochte Ancienne Belgique. Een overtuigend concert van een groep die haar achterstand op mega-selling-acts zoals Travis en Coldplay, die in dezelfde competitie spelen, zienderogen aan het inhalen is. Starsailor debuteerde twee jaar geleden met het knappe album 'Love is Here'. Een emotioneel werkstuk, met 'Alcoholic', 'Lullaby' en 'Fever' als overtuigende singles. Zonder al te pathetisch te klinken, trof de engelenstem van James Walsh de luisteraar meteen in het hart. Live bleef Starsailor ook moeiteloos overeind, met onder meer een knappe passage exact twee jaar geleden in de AB. Op het nieuwe album 'Silence is Easy' laat de groep uit Lancashire opnieuw enkele staaltjes van grote klasse horen. In de AB deed de groep maandagavond waar tegenwoordig slechts weinig popgroepen een patent op bezitten: emoties communiceren zonder een moment over de schreef te gaan. Al trapte Starsailor het concert met een opvallende voorzichtigheid af. 'Shark Food' en 'Music Saved' misten aanvankelijk de nodige variatie en speelsheid, alsof de zenuwen de groep even parten speelden. Lang duurde dat aftasten echter niet. Tijdens 'Alcoholic' schuurden de angelieke vocalen van James Walsh zich voor het eerst tegen de instrumenten aan. Meteen werd duidelijk aan wie de jonge Walsh schatplichtig is: Jeff Buckley. Hij verklapte het publiek trots dat hij in Brussel een mooie bootleg van Buckley op de kop had getikt. Later op de avond speelde Walsh, enkel begeleid op akoestische gitaar, een pakkende versie Buckley's klassieke cover 'Hallelujah'. Toch is Starsailor meer dan alleen het charisma en de stem van James Walsh. Een ander sterk punt van de Britten is dat ze als geen ander weten hun beperkingen kennen. Geen oeverloze solo's en uitgesponnen geluidsbrokken, maar pure popsongs met eenvoudige medodieen en herkenbare teksten. Wanneer gitaren en keyboards toch even crescendo gingen, zoals in het spannende 'Lullaby', gebeurde dat afgemeten maar met de nodige flair. De dragende vioolpartijen in de toekomstige single 'Four to the Floor', met een eenvoudige druk op de knop uit het toetsenbord gehaald, bleven makkelijk overeind zonder de hulp van een groot orkest. Starsailor bouwde zijn set geduldig en intelligent op, met de hits op het juiste moment en enkel na driekwart van de avond een kortstondige inzinking. Gelukkig beschikt de band op zulke momenten over een charismatische frontman die zijn handen maar even op elkaar hoeft te zetten om de toeschouwers opnieuw bij de les te brengen. Met het wervelende 'Tie up my Hands' werd een stampend slotoffensief ingezet, keurig afgerond met de singles 'Silence is Easy' en 'Some of Us' in de bisronde. Tom PEETERS