Advertentie
Advertentie

Sterke persoonlijkheid

Met een mededeling in de Kamer van Volksvertegenwoordigers stuurde minister van Financiën Didier Reynders donderdag de vijfde voorzitter in de naoorlogse geschiedenis van de Commissie voor het Bank- en Financiewezen met pensioen. Jean-Louis Duplat was kandidaat om de Commissie nog enige tijd te leiden. Maar het kernkabinet besliste er anders over.Met Duplat verdwijnt een voorzitter die door vriend en vijand als uiterst verstandig omschreven wordt, een man die zich erg bewust is van de maatschappelijke verantwoordelijkheid die een financiële scheidsrechter in deze woelige tijden draagt. Tegelijk geldt hij als een solospeler die van de CBF een instelling maakte die de afgelopen jaren niet altijd even voorspelbaar voor de dag kwam. Sinds het einde van de jaren tachtig groeide hij ongetwijfeld uit tot één van de meest opmerkelijke figuren in financieel België.Om over zijn rol en de evolutie van de CBF tijdens zijn voorzitterschap te filosoferen, rest er allicht nog voldoende tijd. Eerst moet het stof gaan liggen dat de laatste maanden opwaaide. Feit is dat de CBF een instelling is met een loodzware verantwoordelijkheid in een financiële wereld die niet stil staat. Voor een impasse is er geen tijd. De regering nam een beslissing en de instelling moet nu verder. Maar de slagkracht van de CBF mag in geen geval aangetast worden en moet zelfs verder versterkt worden.De toekomst biedt zich hoe dan ook erg woelig aan. De internationalisering van de financiële markten en bedrijven is een feit. Het spaarboekje maakte bij het brede publiek plaats voor een aandeelhouderscultuur die een veel complexer toezicht van de overheid eist. En die waakzaamheid wordt nog meer noodzakelijk omwille van de intrede van elektronische en dus anonieme transactiemogelijkheden via het internet.De hervormingsplannen van minister Reynders om het toezicht daarom te verbeteren, zijn intussen gekend. Ze volstaan op langere termijn wellicht niet. De achterstand is daarvoor in België - maar ook in andere landen - te groot. Dat is niet eens de fout van de CBF. De middelen van de toezichthouder kunnen de ontwikkelingen op het terrein niet volgen.Maar er zijn nog meer hindernissen te nemen. De Raad van State gaf het huis Petercam onlangs gelijk in een klacht tegen de CBF. Volgens het beurshuis gaat de CBF haar boekje te buiten door via omzendbrieven bindende bepalingen, in dit geval over de oprichting van autonome fondsenbeheerders, op te leggen aan de financiële spelers.Met het dossier bij de Raad van State krijgt de regering een bijkomend wettelijk probleem voor de toezichthouder voorgeschoteld. Maar de kritiek van de Raad van State, die door velen als persoonlijk aan het adres van voorzitter Duplat werd geïnterpreteerd, mag net zoals het vertrek van Duplat niet leiden tot een verzwakking van het toezicht. De financiële markten en bedrijven vormen een complex internationaal geheel waarin niet alle spelers even goede bedoelingen hebben. Het loont zowel voor het spaarderspubliek als voor de goed bedoelende bedrijven op die markten dat een sterke toezichthouder de puntjes op de i durft zetten. Zon sterke toezichthouder werkt op basis van een duidelijk wettelijk kader, een voldoende uitgebouwde organisatie en op basis van sterke persoonlijkheden. Voor de twee eerste punten is er nog werk aan de winkel. De laatste tien jaar had de CBF met Jean-Louis Duplat in ieder geval een voorzitter in huis die scoorde voor dat laatste criterium. Renaat SCHROOTEN