Strictly JazzIntussen, in de zalen

Twintig jaar na de explosie van de festivalindustrie blijft ons land achterop hinken. Dit jaar kwam er wat beweging in de zaak met nieuwe evenementen in Gent en Brugge. Maar het handvol Belgische festivals en pseudofestivals, vaak niet eens langer dan een dag en sommige slap van kwaliteit, steekt nog altijd treurig af bij de weelde en de durf in diverse grote en kleine buitenlanden.Wat een contrast ook met het rijke concertleven dat na de zomer elke keer weer opbloeit. De voorbije jaren bleven er in België podia bijkomen die de jazz tot hun opdracht rekenen en uitpakken met goed geplande concertreeksen. Dat het publiek nog niet altijd even goed meewil en liefst op veilig speelt, is jammer. Want ondanks al die duizenden mooi geproduceerde cds blijft er een wereld van verschil tussen dat anonieme schijfje en een concert. Pas daar komen muziek en muzikanten echt tot leven, pas daar vonken die paar magische momenten, die drie, vier tijdloze minuten die meer vertellen dan alle opnamen samen. deSingel is terugdeSingel zoekt niet langer naar inhoudelijke verbanden of een vaste lijn in het jazzaanbod, vertelde directeur Jerry Aerts ons vorige week voor de microfoons van In de Club op Radio 1. Dit jaar werken we met losse concerten, we zochten concert per concert gewoon het allerbeste aanbod op de markt. Het repertoire is niet langer onze exclusieve invalshoek. Een enkele uitzondering is het historische Sketches of Spain, beroemd van Miles Davis en Gil Evans. In een versie van het Brussels Jazz Orchestra onder leiding van Maria Schneider, en met Miles geestelijke erfgenaam Wallace Roney als solist, opent deSingel nog deze week het seizoen. Daarmee is de Antwerpse kunsttempel, ooit een van de eerste grote zalen die jazz ernstig wilden nemen, na een onzeker en door afzeggingen geteisterd intermezzo terug van weggeweest. De nieuwe politiek schijnt nu al vruchten af te werpen. Sketches of Spain is bijna uitverkocht en de voorverkoop voor de andere concerten is nog nooit zo goed geweest. Onbetwistbare topper in de reeks van negen is de de langverwachte terugkeer van Wayne Shorter. In maart volgend jaar brengt de saxofonist het kwartet naar Antwerpen dat hem met de cd Footprints live plotseling weer op het voorplan bracht. Nog een greep uit de jazzreeks van deSingel: twee pianotrios (Gonzalo Rubalcaba en Brad mehldau), een merkwaardig dubbelconcert van Marilyn Crispell-Gary Peacock en de twee pianos van George Grüntz en Thierry Lang met de bandoneon van Dino Saluzzi, en de onverwachte helden van Jazz Middelheim anno 1998, het onvolprezen ICP Orchestra van Misha Mengelberg. Nog in Antwerpen blijft ook het meer bescheiden Cultureel Centrum Luchtbal zijn vaste jazzkoers varen. De herfst brengt er concerten van Ronnie Cuber, Dewey Redman, het trio Copland-Abercrombie-Wheeler, en Chris Potter. Al zeg ik het zelf (Rob Leurentop is adviseur voor CC Luchtbal, nvdr), het extra concert op 24 oktober met de Dave Holland Big Band wordt een van de evenementen van het seizoen.Flagey!Nieuwkomers zijn Flagey in Brussel en in Brugge het Concertgebouw, dat dit najaar nog gastheer is voor Brugge 2002 en vanaf januari met een eigen programma komt. De jazz zou daarin een ruim aandeel krijgen, vooral in de schitterende kamermuziekzaal. De namen worden gefluisterd van Geri Allen, Fred Hersch en ook hier weer Mehldau. Een bezoek aan het uit de as van domheid en verwaarlozing verrezen Flageygebouw vervulde mij onlangs met heimwee naar voorbije radiodagen, heimwee dat snel werd verjaagd door de zekerheid dat de prachtig gerestaureerde Studio 4 en de andere zalen straks weer voor het publiek opengaan. In de openingsfeesten leggen onder andere Simon Nabatov en Erik Truffaz de nodige accenten, in oktober viert pianolegende Cecil Taylor er na een onbegrijpelijk hiaat van welhaast vijftien jaar zijn grote rentree in Brussel. Het gereorganiseerde Paleis voor Schone Kunsten zet de jazzambities van wijlen de Filharmonische Vereniging voort. Het programma mist wat armslag maar biedt onbetwiste kwaliteit met concerten van Brad Mehldau en Fred Hersch. Met Fred van Hove en Derek Bailey-Han Bennink worden de grootmeesters en de pioniers van de radicale improvisatie in huis gehaald. Afwachten wordt het of een nieuwe zaal in de kelders van het Paleis zal brengen wat wordt beloofd: avontuur.Ver van het rumoer blijft ook Motives for Jazz doorzetten. De Limburgse associatie van diverse podia biedt, met wat hulp van uw dienaar, alvast een nieuwe reeks concerten aan in de bijzondere sfeer van Chateau Vilain XIIII in Leut bij Maasmechelen: Lee Konitz-Hein van de Geyn, Marilyn Crispell, het kwartet van Kris Defoort met Mark Turner, eindelijk nog eens pianist Joachim Kühn.Uitkijken wordt het vooral naar de nieuwe start van wat ooit de Gele Zaal heette. In een naar verluidt verbluffende gerenoveerd pand aan de Kouter pakt de Handelsbeurs uit met een royaal programma waarin jazz, klassiek en wereldmuziek elkaar vinden. Noteer alvast de namen van Steve Coleman, John Scofield, Rabih Abou- Khalil, Patricia Barber, Michel Portal, Kris Defoort en Fatou Traoré met een herneming van het dansstuk Passages.Voeg daarbij nog drie zalen die al jaren tot de voorhoede behoren. De Werf blijft met Brugge 2002 en het project The finest in Belgian Jazz op kruissnelheid. Vooruit kondigt voor de herfst nu al concerten aan van Medeski-Martin-Wood en Jason Moran en slaagde erin om het voorjaarsfestival Vooruit Geluid! van de stille dood te redden. Meer nog dan Vooruit speelt in Brussel de Beursschouwburg heel kort op de bal. Wij houden u op de hoogte, maar dat het seizoen lang en spannend wordt, staat nu al vast.Rob LEURENTOPMeer over de jazzprogrammatie van deze week vindt u in onze agenda op p. 29.