Advertentie
Advertentie

Succesvolle luchtbelGuido Meeussen

Telkens als het onderwerp 'low cost low fare' hem voor de voeten wordt gegooid, fulmineert Jurgen Weber. Weber was tot kort voor de zomer de voorzitter van het directiecomite van Lufthansa, een van de meest productieve en gerespecteerde luchtvaartmaatschappijen. Nu staat hij aan het hoofd van de raad van toezicht. Het succes van de Southwesten en Ryanairs van deze aarde op de financiele markten noemt hij een fenomenale luchtbel, te vergelijken met de opgeblazen koersen van de nieuwe technologie drie jaar geleden. Iedereen weet wat met die aandelen gebeurde. Weber heeft een punt. Wie Ryanair koopt, koopt omzet, cashflow en een ogenschijnlijk onbeperkt winstpotentieel. Veel activa heeft de groep niet, want wat geleast of gehuurd kan worden, wordt niet gekocht. Alleen de vliegtuigen die Lufthansa in eigendom heeft, zijn geboekt voor 6,9 miljard euro en dat is anderhalf keer de beurswaarde van de groep op basis van de koers van gisteren. Alle vaste activa en cash van Ryanair samen geven een bedrag dat ongeveer de helft is van de beurswaarde van ruim 4,6 miljard euro die de Ierse groep bereikt. Maar dat belet niet dat zowel Ryanair, Southwest Airlines als JetBlue Airways sinds de aanslagen van september 2001 is blijven groeien en bovendien rendabel is gebleven. Iets wat de meeste technologiebedrijven niet waren. De traditionele grote luchtvaartmaatschappijen, en zeker de Amerikaanse, hebben niet alleen hun aanbod drastisch verminderd en dus klanten verloren. Ze zijn er in die twee jaar nauwelijks in geslaagd uit de rode cijfers te komen. Lufthansa is een notoire uitzondering, al zitten ook de Duitsers na zes maanden in 2003 stevig in het verlies. De budgetmaatschappijen hebben ongetwijfeld een gat in de markt gevonden en nog geen kleintje ook. Een zeer voorzichtige schatting zegt dat minstens de helft van het verkeer dat de low costs ontwikkelden 'nieuw' is. Dat zijn mensen die vroeger nooit vlogen of klanten die tot dan veel minder vaak vlogen omdat ze het te duur vonden. In die zin kun je gerust stellen dat de traditonele spelers een ongelooflijke kans hebben laten liggen. Te laat hebben ze de boodschap begrepen en gereageerd met gelijkaardige initiatieven. Het origineel is altijd beter dan de namaak. Maar de steile opgang van de budgetmaatschappijen maakt de consument en vaak ook het beleid blind voor de negatieve kantjes van deze vrijbuiters en van een boel ongezonde neveneffecten. Een goedkoop ticket doet mensen reizen via Charleroi en een dure transfer van Stansted naar de Engelse hoofdstad Londen. De Eurostar is een stuk efficienter, maar vaak duurder. Zo botst het mechanisme van de vrije markt met het transportbeleid van de Europese Commissie en de dwingende noodzaak zuiniger met het milieu om te springen. Voorlopig ziet het er echter naar uit dat het onder gerechtelijk akkoord vliegende United Airlines een groter beleggersrisico is dan de luchtbel Ryanair.