Teddybeertjes Stefaan Huysentruyt

Het sociaal-economisch actieplan dat premier Guy Verhofstadt (VLD) gisteren voorstelde, dreigt aan dezelfde kwalen te lijden als het Generatiepact. En dat is niet verwonderlijk. Het zijn dezelfde regeringspartijen en sociale partners die om de tafel zitten en het is dezelfde onderhandelingsstrategie die wordt gevolgd: een economisch pakket wordt politiek en syndicaal aanvaardbaar gemaakt door het afhankelijk te maken van een rist sociale randvoorwaarden. Bij het Generatiepact werd langer werken gekoppeld aan de alternatieve financiering van de sociale zekerheid en aan het welvaartsvast maken van de sociale uitkeringen, twee socialistische dada's. Nu wordt het herstel van de competitiviteit ondergebracht in een actieplan van niet minder dan tien punten. De meeste van die punten komen alweer tegemoet aan socialistische en vakbondsverzuchtingen, zoals de bestrijding van de armoede, meer kwaliteitsvol werk, een betere bescherming van de consument en veilig verkeer.