Advertentie
Advertentie

Terug naar de Elzas

Het Elzasser Paradijs. Zo luidde de titel van een reportage die we twee jaar geleden maakt over de Elzas. We kregen het knipsel enkele weken geleden terug onder de ogen. Onzekerheid maakte zich van ons meester. Was onze lofzang toen niet wat overdreven? We maakten gebruik van een lang weekend om ons daarvan te gaan vergewissen. En gerustgesteld te worden. De Elzas blijft een unieke streek die ons bijzonder nauw aan het hart ligt.We zijn duidelijk niet de enige Elzasliefhebbers. Het toerisme in de Elzas kent een steile vlucht. Wat twintig jaar geleden door de generatie van mei 68 en Katmandoe nog werd uitgespuwd als ouderwets en provincialistisch, wordt vandaag opnieuw naar waarde geschat. Charmante, authentieke dorpjes, meer bloemen dan ooit, die het geheel een feestelijk karakter geven, een uitstekende infrastructuur waarbij de hotels zich tegen een fiks tempo beginnen te vermenigvuldigen, en natuurlijk ook de hoge gastronomische kwaliteit van de streek. De Belgische aanwezigheid in de streek is prominent, kijk maar naar de nummerplaten, en zal dan ook niet verbazen, want uiteindelijk is dit alles maar een goede vier uur van Brussel verwijderd. Ook het wielertoerisme lijkt de Elzas definitief te hebben ontdekt. Een fusie tussen de Franse finesse en de Duitse degelijkheid, dat is de synthese van de Elzas.Ze woont nu wel in het leuke dorpje Ribeauvillé, maar haar roots liggen in protestants Zwitserland. Al 375 jaar wijn maakt ze evenwel al wijn in een van de mooiste dorpjes in de Elzas. De familie Trimbach maakt haar wijnen zonder compromissen, haar huisstijl is onmiskenbaar, en het is moeilijk persoonlijker en scherper gedefinieerde Elzasserwijnen te vinden dan haar grote Rieslings. Riesling is onze favoriete cépage, vertrouwt Pierre Trimbach ons toe.Pierre is de oenoloog en de inkoper van de familie. Trimbach produceert zowat een miljoen flessen per jaar. Nagenoeg een derde komt voort van de eigen wijngaarden. Riesling maakt 40 procent uit van de productie, gewürztraminer 33 procent, tokay pinot gris 12 procent. De kleine cépages als pinot noir (de rode uit de Elzas), de simpele dorstlessende sylvaner, de lekker-eenvoudige pinot blanc en de fijne droge aperitief-muscat maken samen dus nog geen twintig procent uit. Wie de wijnen van Trimbach eenmaal aandachtig geproefd heeft, herkent de stijl als vanzelf. Elzasser wijnen hebben vaak veel restsuiker, wat ze goedkoop en log doet smaken, en wat de interessante minerale aromas afvlakt. Trimbach vinifieert met weinig restsuiker. Zelfs de vendanges tardives van het huis hebben een tenue waar we veel van houden. Het zijn wijnen voor doorgewinterde wijnliefhebbers, die het niet bij gemakkelijke wijnen gaan zoeken.De wijnen van Trimbach kenmerken zich door een prominent aanwezige aciditeit die het bewaarpotentieel verzekert. De betere wijnen van Trimbach zijn, hoewel verleidelijk in hun jeugd (zoals de cuvée Fréderic Emile 1996), in feite wijnen om vijf tot tien jaar weg te leggen. Dan pas komt de aromatische intensiteit volop naar boven, net als het karakter van het minerale terroir.De topriesling Clos Saint-Hune is bijna onvindbaar geworden. Er worden geen 10.000 flessen per jaar van gemaakt. Gelukkig hebben een aantal klasserestaurants deze wijn, in feite een grand cru Rosacker, nog op hun kaart. We hadden eerder al eens de kans Clos Saint-Hunes van meer dan dertig jaar te drinken, en kwamen tot de conclusie dat deze wijnen haast niet stuk te krijgen zijn. Grote Rieslings ontwikkelen mettertijd, afhankelijk van de precieze ligging van de wijngaard, een lichte tot uitgesproken smaak van petroleum, maar dit wordt door de kenners absoluut niet als een fout aangezien, voor zover het geheel althans in balans blijft.We proefden ditmaal samen met Pierre Trimbach het gamma dat momenteel wordt gecommercialiseerd, inclusief een aantal topcuvées die slechts in erg beperkte hoeveelheden beschikbaar zijn. Dit zijn de notities die we er bij maakten.De pinot blanc 1998 is een lekkere doordrinker bij het aperitief, maar hij kan ook geschonken worden bij eenvoudige gegrilde vis, bijvoorbeeld bij een barbecue. De Trimbach-stijl is ook hier herkenbaar: goede concentratie, mooie aciditeit, een smakelijke wijn voor een doordeweekse prijs. Bij te veel andere producenten is de pinot blanc zwoel en kapotgechaptaliseerd. Deze waarachtige schurken streven enorme producties na, tot 100 hectoliter per hectare, zodat het druivensap zo weinig concentratie bezit dat het massaal toevoegen van suiker de enige manier is om toch 12 tot 13 graden alcohol te bekomen. Spijtig genoeg blijven de aromas even verdund, zodat het geheel vaak evenwicht nog charme bezit. Niet zo dus bij Trimbach (circa 300 frank).De riesling 1998 heeft een licht-strogele kleur, een discrete nog dichtgeknoopte neus, een fijne droge fruité en een degelijke lengte (circa 400 frank).De Riesling réserve1997, vooral afkomstig van percelen in de buurt van Ribeauvillé, wordt geproduceerd op marno-calcaire grond, onder meer van de Geisberg en de Osterberg. Het is een beetje een tweede wijn voor de grand cru Fréderic Emile. De neus is beter getypeerd, ook al dankzij het jaartje meer. Mooi gedefinieerde, zuivere wijn (circa 500 frank).De Riesling Frédéric Emile 1997 heeft geen recht op de appellatie grand cru, omdat de druiven voortkomen van twee grand-cru-percelen, de reeds genoemde Geistberg en Osterberg. De neus heeft nog een stuk meer finesse en complexiteit dan de vorige, zeer zuiver fruit, een sappige wijn met amper twee gram suiker en voldoende aciditeit in een jaar waarin daar in de Elzas nochtans een tekort aan was (circa 900 frank).De Frédéric Emile 1996 heeft een mooie goudgele kleur, een vitale neus met momenteel een dominante van citrusvruchten. Ook in de mond is deze wijn voller dan zijn opvolger. Meer dan de direct toegankelijke 1997 is dit een bewaarwijn met veel materie. Groot (circa 900 frank).De pinot gris réserve personelle 1997 heeft een mooie vettigheid, een lichtgerookte neus die typisch is voor tokay, en een goede lengte. De oogst was voor de tokay dat jaar rijk aan alcohol en materie. De 7 gram restsuiker zitten dan ook probleemloos in het geheel verwerkt (circa 900 frank).De pinot gris 1996 hommage à Georgette Trimbach (Georgette is de achtergrootmoeder van Pierre) tapt nog uit een ander vaatje. Bedoeling was in dat jaar de ultieme pinot gris te produceren. Het resultaat is indrukwekkend: schitterende neus van mooie rijpe druiven, gekonfijt fruit, potentieel zat er 14,5 graden alcohol, en er blijft in het glas een mooie balans met 14 gram restsuiker en 7,5 gram wijnsteenzuur. Hij is zijn prijs van meer dan 1.600 frank zonder meer waard. Cette bouteille est ouverte depuis une semaine, verbaast Trimbach ons.De Riesling Cuvée Frédéric Emile 1990, Vendange Tardive heeft een goudgele kleur, en een fascinerende neus van amandelen en rijpe vruchten. De meeste huizen produceren logge, zoeterige vendanges tardives, maar hier zitten de amper 15 gram restsuiker perfect versmolten. We vinden de typische kenmerken van de FE hier terug, maar met meer concentratie en complexiteit, en een fijne petroleumtoets. Pierre Trimbach raadt aan deze kanjer te drinken bij een kip of een fazant met witte truffel. Het seizoen nadert, en we kopen alvast enkele flessen om het later uit te proberen. Het is evident dat dit een schitterende combinatie wordt (circa 2.500 frank).Op de Gewürztraminer Vendanges Tardives 1997 is Pierre Trimbach erg fier. Il traduit bien la philosophie de notre maison. Het was een jaar met weinig botrytis (edele rotting), er was potentieel liefst 16 graden alcohol en er blijft in het glas 50 gram restsuiker per liter. De neus is floraal met een dominante van droge rozen. Niets van de papperigheid of de medicinaliteit die dit type wijn vaak kenmerken. De kruidigheid is bijzonder fijn (circa 1.400 frank).We besluiten de degustatie met enkele SGNs, de befaamde sélection de grains nobles. Die worden, in tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, niet geoogst na de gewone wijn. Zo de Riesling Frédéric Emile 1990, waarvan de droge versie werd geoogst eind oktober, de vendanges tardives op 15 november, en de SGN midden oktober. Op 4 hectare werd 18 hectoliter geproduceerd. De op de wijngaard door de botrytis verschrompelde druifjes, die uiteraard manueel werden geselecteerd, waren goed voor 14 graden alcohol en 80 gram restsuiker. Mooi versmolten wijn met toetsen van marsepein, pompelmoes en natuurlijk de typische botrytisch aromas (circa 4.000 frank).De gewürztraminer 1994 SGN had liefst twintig graden potentiële alcohol, en is een mirakel van de meteorologie: september was zeer slecht, met veel regen, maar vanaf 5 oktober kenden we drie weken lang schitterend weer, aldus Trimbach. We kregen zo een combinatie van tegelijkertijd een grote aciditeit en veel pourriture noble. De wijn, met een diepgouden kleur, is uiterst rijk en fris tegelkijk: een zuivere nectar (circa 3.000 frank)De wijnen van Trimbach worden ingevoerd door Seagrams en door de kwaliteitshuizen Olivier Boutelegier in Brugge (050/35.65.01) en Vion in Ieper (057/20.01.67). De wijnen van Faller worden onder meer ingevoerd door de Wijnmakelaarsunie in Diepenbeek (011/23.06.10). http://www.vinsalsace.com/http://www.alsace-route-des-vins.com/