TIJDINGENDan maar een beetje liegen?

(tijd) - "De ministerraad heeft het wetsontwerp "houdende begrotingsbepalingen' goedgekeurd. Het voert de maatregelen uit waarover beslist werd tijdens de begrotingskontrole van februari 1991 en die bij wet moeten worden vastgelegd. Het gaat om 44,7 miljard fr. aan afspraken. Er worden fiskale maatregelen ten belope van 15,5 miljard fr. voorgesteld, aldus het kabinet van eerste minister Martens....' Zo luidt de aanhef van het bericht dat vrijdag via het agentschap Belga door het kabinet van de eerste minister om 14u37 de wereld werd ingestuurd. Wat blijkt nu echter uit de officiële notulering van de beslissingen? Zoals we zaterdag meldden, is het (controversiële) fiskale hoofdstuk niet goedgekeurd en zelfs afgewezen. Uit de officiële notulen blijkt evenwel ook dat van het ontwerp vorige vrijdag door de ministerraad zelfs helemaal niets werd goedgekeurd. De ministerraad zal het ontwerp vrijdag opnieuw in z'n geheel bespreken. Maar er is niet alleen dat. Via hetzelfde kanaal maakte de regering vrijdag ook bekend dat ze beslist heeft 10 miljoen fr. vrij te maken voor de Koerden. Over een tweede dossier inzake internationale betrekkingen werd evenwel in alle talen gezwegen: dat van de mogelijke wapenlevering aan Rwanda. Het voorstel van minister Eyskens van buitenlandse zaken daarover is afgewezen, tot groot politiek genoegen van de VU- en SP-voorzitters maandag. Vrijdag moesten we dat echter beter maar niet weten. En nog: "tersluiks' (zo schreef De Morgen maandag) keurde de ministerraad ook het (zij het eerder al bekend gemaakte) ontwerp-Tobback goed dat de kieswetgeving wijzigt. Dat is het ontwerp dat gemeentebesturen onder meer het verbod oplegt hun kiezerslijsten te verkopen aan eender wie. Daarbij werd ook definitief groen licht gegeven aan de experimenten om bij de eerstkomende verkiezingen in Waarschoot en Verlaine elektronisch te stemmen. Ook daarover echter geen woord. Het is niet de eerste keer dat het gebeurt en het is hier ook al eerder aangeklaagd: met de officiële informatie over regeringsbeslissingen wordt bewust geknoeid. Naargelang het de regering goed of slecht uitkomt, worden black outs afgekondigd, worden stromen betekenisloze en/of onverstaanbare orakelteksten gespuid, wordt er informatie verzwegen, halve waarheden verkondigd of zelfs regelrecht - uiteraard "om bestwil' - gelogen. Het ergste is dat dit niet alleen tegenover de pers gebeurt, maar ook tegenover het parlement. Zoals dat met de informatie in onze basisstatistieken al het geval is, haalt onze politieke klasse inzake beleidsinformatie stilaan het niveau van een ontwikkelingsland.