Uitwijking naar lagenormenlanden

De federale minister van Economie, Fientje Moerman, vindt dat ons land schone lucht moet kopen in het buitenland om te kunnen voldoen aan de Kyotonormen die de uitstoot van broeikasgassen moeten terugdringen. Over die normen is uiteraard het laatste woord nog niet gezegd. De liberale minister gaat hier ongetwijfeld mee in op de verzuchtingen die heel wat bedrijven al lieten horen over de milieureglementering. Naast de algemene administratieve rompslomp en de hoge loonkosten wordt die stilaan het grote mikpunt van de werkgeversorganisaties. Los daarvan heeft Moerman waarschijnlijk gelijk als ze stelt dat het voor Belgie onmogelijk is tegelijk de werkgelegenheid te beschermen, de uitstap uit kernenergie te realiseren en de Kyotonormen te halen. Zoals dat traditioneel gaat, wees ze op de duizenden jobs die ermee gemoeid zijn. Het gaat hier duidelijk alweer om een afweging van de drie belangrijke factoren die steeds vaker terugkeren in de beleidsvoering: ecologie, economie en sociale bekommernis. Maar multinationale bedrijven kreunen nu al onder de hoge loonkosten. De strenge milieuwetgeving wordt steeds meer een reden voor die bedrijven om hun productievestigingen te verhuizen naar landen waar de normen minder streng zijn. Dat is niet alleen in Belgie zo. Vorige week werd bekend dat de Britse chemiegroep Elementis, de grootste producent van het metaal chroom, tot 40 procent van zijn productie versneld overhevelt naar het op milieugebied 'minder gereguleerde' Verre Oosten. Twee van de vijf Europese fabrieken zouden sluiten. Elementis is maar een van de vele chemiebedrijven die kritiek hebben op Reach, de nieuwe Europese wetgeving die voor de chemiesector in de maak is. Volgt na de uitwijking naar lagelonenlanden ook vanuit ons land binnenkort een tendens van verhuizing naar lagenormenlanden? De chemische nijverheid in ons land, met BASF, 3M en Bayer op kop, stuurde de voorbije maanden al zulke signalen de wereld in. Uit een advies van de Federale Raad voor Duurzame Ontwikkeling (FRDO) blijkt inmiddels dat heel wat maatregelen om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen, economisch rendabel zijn, maar niet worden uitgevoerd. Het gaat om gedragswijzigingen bij de energieconsumptie, vervangingsenergiebronnen, een beter beheer en investeringen in een rationeler gebruik van energie. Misschien is het interessant voorlopig met die maatregelen te beginnen en ook eens bij de consument aan te kloppen alvorens alweer het bedrijfsleven tot de grote boeman te maken. Tom Michielsen