Advertentie
Advertentie

UitzichtloosJean Vanempten

De val van het Israëlische kabinet van nationale eenheid maakt de situatie in het Midden-Oosten niet eenvoudiger. Premier Ariel Sharon schuift nog meer naar rechts op om te overleven, terwijl de Arbeiderspartij alle politieke invloed verliest.Sharon wil niet van zijn politieke lijn afwijken inzake de Israëlische nederzettingen. De Israëlische conjunctuur kreunt onder een uitzichtloze oorlog met de Palestijnen. Bomaanslagen, militaire acties en herbezettingen van nederzettingen ontwrichten de economie en zorgen voor armoede onder de bevolking.Het strijdpunt dat de Arbeiderspartij koos, ligt bijzonder gevoelig. Voor Sharon en zijn medestanders vormt de nederzettingenpolitiek een essentieel onderdeel van de Israëlische staat. Ook al blijkt dat het precies die nederzettingenpolitiek is die elke diplomatieke oplossing voor het Israëlisch-Palestijnse conflict in de weg staat. Zolang bepaalde gebieden in de Gazastrook niet ontruimd worden, zal het geweld blijven aanhouden. De vrede lijkt dan ook verder weg dan ooit.De ontslagnemende minister van Defensie, Benjamin Ben-Eliezer, heeft een eigen politieke agenda. Hij wil tegen de volgende verkiezingen de Arbeiderspartij leiden. Een hard standpunt innemen over een principiële kwestie met een sociale connotatie, dat is altijd goed voor het imago. Maar achter de kille politieke berekening steekt ook een logica. Uit recente opiniepeilingen blijkt dat een grote meerderheid van de Israëlische bevolking ook tegen het agressieve nederzettingenbeleid is.Sharon hamert consequent op de noodzakelijk hervormingen bij de Palestijnse overheid. Hij stelt de Palestijnse president, Yasser Arafat, persoonlijk aansprakelijk voor de schier eindeloze reeks zelfmoordaanslagen. Het is vrijwel zeker dat een stuk van de verantwoordelijkheid van de aanslagen bij de Palestijnse Autoriteit ligt, maar door de werking van die Autoriteit vleugellam te maken wordt iedere oplossing onmogelijk.Het harde standpunt van Sharon zal door de nieuwe regeringsleden alleen maar verstrakt worden, waardoor iedere oplossing verder af lijkt dan ooit.Voor de Arbeiderspartij biedt de huidige politieke crisis de mogelijkheid om uit de geweldspiraal te ontsnappen. Door daadwerkelijk perspectieven te bieden aan de Palestijnen, kan voor een stuk afstand genomen worden van de uitzichtloze situatie.Zo ver is het evenwel nog niet. De populariteit van Sharon in Israël ligt nog steeds erg hoog, ook al door het keiharde optreden tegen de Palestijnen. Maar Sharon heeft niet de beloofde rust gebracht. En de politieke vernedering van Arafat kan op termijn tegen hem keren. De Arbeiderspartij krijgt de mogelijkheid om de geblokkeerde situatie los te trekken. Maar dat zal veel staatsmanschap en politieke vaardigheid vragen. En dat is, in de gegeven omstandigheden, niet altijd eenvoudig.