Van Nationale Beurscompetitie tot derivatenrangschikking

De eindwinnaar in de derivatenrangschikking, de portefeuille Bio.com, aangesloten bij beursvennootschap Leo Stevens & Cie, heeft het beleggen blijkbaar in het bloed. De man achter Bio.com is de 25-jarige Wim Juchtmans uit Antwerpen. Hij eindigde vorig jaar ook als laureaat in de Nationale Beurscompetitie. Met een strategie om erg goedkope warrants te kopen, verzamelde hij een winst van 248 procent.Informatie is de basis van elke beurswinst, stelt Juchtmans, die in het echte leven de administratie verzorgt in de verhuurfirma van zijn vader. Daarom mag je niet te veel effecten in portefeuille hebben. Je moet elk nieuwsbericht rond je aandelen kunnen opvolgen. Juchtmans haalt zijn informatie vooral van CNBC. De Amerikaanse televisiezender stuurt zonder ophouden elk bericht door naar zijn Antwerpse kantoor. Daarnaast leest hij af en toe de Financieel-Economische Tijd. De beurskoersen volgt hij via de ticker van CNBC en via het internet.De derivatenwinnaar aarzelt niet om tegen de trend in te gaan. Hij gebruikt de overdrijvingen in de markt om door gezond boerenverstand winst te maken. In 1999 kocht ik bijvoorbeeld aandelen van tabaksfabrikanten. Die stonden wegens de dreiging van miljardenclaims uitzonderlijk laag, hoewel Philip Morris en RJ Reynolds zeer hoge dividenden opleverden. Ik kocht de aandelen, wachtte af en zag ze in 2000 hoge toppen scheren.Ga echter nooit op aanbevelingen van analisten af, raadt Juchtmans aan. Toen Yahoo! tegen meer dan 200 dollar noteerde, gaf Henry Blodget van Merrill Lynch, een van de grootste internetanalisten ter wereld, een koopadvies. Toen het minder dan 30 dollar waard was, verlaagde hij de rating. Dat is rijkelijk laat. Heel wat Amerikaanse analisten hanteren koopadviezen omdat hun werkgevers goed aan de bedrijven verdienen. Een zakenbank zal niet gauw een contract voor een kapitaalverhoging of obligatie-uitgifte in de wacht slepen wanneer het een verkoopadvies voor die onderneming geeft.Om de Stock Picker-wedstrijd te winnen, hanteerde Juchtmans een erg eenvoudige strategie: koop warrants die tegen één of slechts enkele eurocenten noteren en probeer die ettelijke keren hoger te verkopen: Als een warrant van 0,01 euro stijgt tot 0,20, dan mag je al 20 warrants van 0,01 in portefeuille hebben die niets waard worden.Mijn eerste aankoop was een schot in de roos. Ik kocht kortlopende callwarrants van Koninklijke Olie tegen 0,05 en verkocht die iets later tegen 0,15. Had ik nog langer gewacht, dan kon ik ze zelfs dankzij de stijgende olieprijzen tegen 0,50 van de hand doen.Dan vond ik dat de koers van Yahoo! te hoog stond. Daarom kocht ik putwarrants op dat internetbedrijf. De put had een uitoefenprijs van 67,50 dollar toen het aandeel tegen meer dan 200 dollar noteerde. Omdat niemand dacht dat het aandeel zo sterk zou terugvallen, kostten de warrants slechts 1 eurocent. Maar de koers zakte fors, waardoor ik een deel warrants kon verkopen tegen 0,25 en 0,28 euro. Om me voor de resterende puts in te dekken, kocht ik kortlopende callwarrants tegen 0,06 euro. De koers steeg daarna opnieuw tot 67 dollar, de callwarrants tot 0,17 euro. SM