Advertentie
Advertentie

Vechtscheiding

De kwestie-Sauwens heeft de alliantie van VU en de beweging ID21 geen goed gedaan. Sven Gatz, de woordvoerder van de beweging, en zijn maats hebben het de afgelopen week zo bont gemaakt dat de VU niet langer welwillend de ogen kon sluiten voor de strapatsen van het geesteskind van Bert Anciaux. De samenwerking met de VU wordt teruggeschroefd tot het technische niveau en als ID21 wil, mag het gerust bij een andere politieke formatie onder dak gaan. Ten minste als een andere politieke formatie hiertoe bereid gevonden wordt. In geen geval wil VU-voorzitter Borginon nog samen met de beweging naar de kiezer trekken.Het is duidelijk dat Sven Gatz de afgelopen week zwaar gegokt heeft en eigenlijk verloren. Gatz was en is de impasse in de VU meer dan beu. Door eerder deze week in het Vlaams Parlement het ontslag van Sauwens te eisen, terwijl Paul van Grembergen als VU-fractieleider net daarvoor het vertrouwen in Sauwens had uitgesproken, gooide hij doelbewust de knuppel in het hoenderhok. Gatz dreef de tegenstellingen in de alliantie over Sauwens ontslag op de spits in de hoop iedereen in de partij zo een kamp te doen kiezen: voor de verruimers of voor de groep-Bourgeois. Dat is niet gelukt en wel om twee redenen. Vooreerst wil een grote middengroep in de partij gewoon niet kiezen voor een van beide extremen. Ten tweede ontbreekt het hen die wel kamp zouden willen kiezen aan durf om het vertrouwde VU-nest te verlaten. De deur dichtslaan, betekent immers van nul af starten zonder politiek handelsmerk en zonder geld. Het verklaart waarom ook Bert Anciaux het de voorbije week niet riskeerde om met zijn aanhang in de partij naar ID21 over te stappen. Had hij die stap wel gedaan, dan was de splitsing van de VU een feit. Nu blijft iedereen andermaal de kat uit de boom kijken in de hoop dat het andere kamp zo onverstandig is de eerste stap te doen. In het anti-Lambermont-kamp wordt intussen ook niet stilgezeten. De voorstanders van de lijn-Bourgeois zijn aan een tegenoffensief begonnen door op hun beurt met de uitbouw van een beweging te starten. De bedoeling is duidelijk: een zo sterk mogelijke uitgangspositie verwerven voor de nakende strijd om het Barricadenplein. Als niet snel over een eerlijke boedelscheiding wordt gepraat, zal de echtscheiding in het VU-huishouden binnen de kortste keren keren uitdraaien op een regelrechte vechtscheiding. Het is alleen nog wachten op de aanleiding. De kwestie-Sauwens is, ondanks de door Gatz uitgevoerde charges, uiteindelijk niet die aanleiding geworden. Maar de stemming over Lambermont ligt in het verschiet, in het najaar zijn er VU-voorzittersverkiezingen...Wie de strijd om het Barricadenplein zal winnen, is niet duidelijk. Wel duidelijk is de keuze waarvoor de partij staat. Wordt de VU een modern democratisch Vlaams-nationaal alternatief voor het Vlaams Blok? Of krijgen we een emo-cratische partij die een links-liberaal idee propageert en zich profileert door paarser dan paars te zijn? Waar zit democratisch Vlaanderen het meest op te wachten? Stefaan HUYSENTRUYT