Advertentie
Advertentie

verantwoordelijkhedenJean Vanempten

Op de dag dat een Britse soldaat in Irak sneuvelde, getuigde de Britse premier Tony Blair voor rechter Lord Hutton in de affaire-Kelly. De soldaat sneuvelde omdat een woedende menigte hem aanvloog, de premier werd warm onthaald door tegenstanders. Daar houdt de vegelijking op. Blair kreeg de ruimte en de tijd om zijn verdediging uit te bouwen. Hij deed dat op zijn geijkte manier. Blair is, dat is genoegzaam bekend, een product van spin, zeg maar mediamanipulatie. Dus kreeg de rechtbank een staaltje van staatsmanschap te zien, zoals dat hoort, ernstig, sober en onverstoorbaar. Blair schoof de verantwoordelijkheid in het dossier niet van zich af. Hij maakte meteen duidelijk dat het een gewichtige zaak was, een zaak om ontslag te nemen als hij in de fout zou zijn gegaan. Twee vragen waren primordiaal in de zaak. Was het dossier over Irak 'sexed up', zeg maar lekkerder gemaakt om een oorlog aan een publiek te verkopen dat er zeer afkerig tegenover stond? En is de naam van dr. Kelly vrijgegeven als bron achter het verhaal dat de BBC bracht over het omstreden rapport? Blair ontkende met klem dat het dossier opgefokt werd. Nochtans staat er de zeer omstreden passage in dat Irak binnen de 45 minuten klaar zou staan om massavernietigingswapens te gebruiken. Hier schoof Blair alles door naar de inlichtingendiensten, die de eindverantwoordelijkheid zouden dragen in de samenstelling van het dossier. Wel gaf Blair min of meer toe dat hij de naam van dr. Kelly had openbaar gemaakt, 'omdat de naam toch op een of andere manier' zou uitlekken. Een puik staaltje van staatsmanschap, op het eerste gezicht. Telkens opnieuw bevestigde Blair immers dat hij betrokken was bij alle belangrijke beslissingen en dat hij daarvoor de verantwoordelijkheid volledig aanvaardde. En herhaaldelijk zei hij dat hij overtuigd bleef dat hij de juiste beslissingen had genomen. Maar haast tegelijkertijd liet hij verstaan dat de details hem soms ontsnapt waren. Hij bleef erg vaag over de rol van zijn spinverantwoordelijke Alastair Campbell in de totstandkoming van het dossier van de massavernietigingswapens. Want als druk bezet staatsman had Blair het dan 'druk' en kende hij 'de details niet'. Blair gaf ook toe dat de naam van dr. Kelly was vrijgegeven op zijn aangeven, maar de details over de precieze gang van zaken ontsnapten hem ook. Blair gaf daarmee herhaaldelijk de indruk dat hij wel overal de verantwoordelijkheid wil voor nemen, maar dat hij nergens wil op worden afgerekend. En dat is het zwakke punt in zijn hele verdediging. Het is niet de eerste keer dat Blair deze strategie volgt, maar steeds minder Britten volgen hem daarin. De almaar erger wordende situatie in Irak zal verder blijven klagen aan de politieke positie van Blair. Tot de dag dat hij effectief wordt afgerekend op zijn verantwoordelijkheden.