Advertentie
Advertentie

Vergaderingen van centrale banken houden markten in bedwang

Al het geweld van de vorige weken met als zeer markant feit de euro die opnieuw heel wat van zijn pluimen moest laten, zorgde voor erg gespannen verwachtingen aangaande beslissingen van zowel de Amerikaanse als de Europese Centrale bank.Zowel obligaties als aandelen waren deze week hoofdzakelijk de speelbal van professionele handelaars met uiteindelijk relatief weinig investeerders die zich in de kaarten lieten kijken. De Amerikanen dienden als eersten de spits af te bijten met de vergadering van het openmarktencomité (FOMC). Reeds geruime tijd was een renteverhoging te verwachten, het ging er slechts om juist te bepalen of men dit met 0,25 of 0,50 procent ging doen. De aanhoudende groei en de steeds maar engere arbeidsmarkt maken acties van die aard perfect verstaanbaar in een begrijpelijke strategie die de inflatie onder controle moet houden. Het ergste leek echter achter de rug wat de obligaties betreft met opnieuw aantrekkende koersen die de rendementen tot zowat het laagste niveau sinds een maand deden terugvallen. Belangrijkst was echter de bijhorende verklaring door de Fed en de harde woorden die hier gesproken werden, laten verstaan dat we hiermee waarschijnlijk nog niet aan het einde van de rentehausserit gekomen zijn.De Europeanen konden bij dit alles niet onverschillig blijven en dienden eveneens een wat magere 0,25 procent bij de zogenaamde Refinancing rate te voegen. Hoewel dit veel vroeger in het jaar is dan in het begin van het jaar werd voorspeld, wist Duisenberg, de voorzitter van de Europese Centrale Bank (ECB), de markt positief te keren via de geruststellende woorden tijdens de perconferentie. Hij verklaarde dat dit een vroeg ingrijpen betrof en helemaal niet om een paniekreactie ging. Commentaren aangaande de zwakke euro ging hij handig uit de weg met de opmerking dat dit geen fenomeen betreft dat zomaar eventjes met een rentebeweging kan weggevaagd worden, maar eerder een fundamentele langetermijnaanpak vereist. Zowel de obligatieprijzen als de euro wisten aan te trekken eens dit alles achter de rug was. Naar vrijdag toe ontstond er zelf een lichte euforie op de obligatiemarkten. De langere looptijden bleken plots erg gegeerd en van een erg zwak weekbegin bleef geen spoor meer over. Euforisch hoeven we echter niet te worden bij dit alles daar we toch bijkomende renteverhogingen mogen verwachten verder het jaar in.Het algemene uitgiftegeweld bleef erg beperkt deze week en een volgende week van rust zal welgekomen zijn om een rits uitgestelden ter wille te zijn. Ook deze week was er een leuke appetijt voor leningen met periodisch aanpasbare rentevoeten. Deze uitgiften vonden zowel in euro als in VS-dollar vlot kopers bij bankportfolio's en geldmarktfondsen.De vastrentende sector had het moeilijk in de Amerikaanse markt die gebiologeerd leek door het renteverhogingspotentieel.De typische herbeleggers doken ook ditmaal op in Nieuw Zeelandse dollar voor de uitgifte van National Australia Bank. Deze emissie op 3 jaar kreeg voornamelijk in België en Duitsland de nodige bijval.Ook euroland was verlamd door de rentedruk en beleggers en investeerders verkozen een afwachtende houding aan te nemen. De uitgiftes voor Abbey National, Bank of Ireland richtten zich in grote mate op institutionele investeerders terwijl de uitgifte voor Credit Suisse First Boston de kleinere investeerders wist te behagen. Fiat bracht een leuke uitgifte, eveneens op 10 jaar, die wist aan te spreken in een tweede stadium. De emittent behoeft weinig uitleg en kon met een mooi uitgiftebedrag heel wat grotere beleggers aanspreken. General Electric zocht en vond zijn typische Zwitserse investeerders met een eerder beperkte emissie op 5 jaar. Deze uiterst geliefde naam in bergenland staat steeds garant voor kwaliteit en uitstekende verhandelbaarheid op de tweede markt.In Canadese en Australische dollar werd eveneens de herbelegger gezocht met leningen die typisch de kleinere investeerders konden behagen. De prijszettingen kunnen hier als zijnde fair beoordeeld worden maar een echte stormloop naar dit papier was er niet.Al bij al kenden we dus weinig nieuwe leningen maar een duidelijk van negatief naar positief kerend marktsentiment nadat het ingrijpen op Amerikaans en Europees front door de verantwoordelijke centrale banken als zijnde positief werd beoordeeld. Toch werden de gerealiseerde volumes en prijsbewegingen eerder gerealiseerd door professionele traders dan door effectieve eindbeleggers.