Verjaardag met big band

Johan Verminnen is vijftig geworden en dat wordt op een bijzondere wijze gevierd. Twaalf muzikanten geven zijn tournee en de nieuwe cd Swingen tot Morgenvroeg een stevig big-bandgeluid. Voor Verminnen blijft er gelukkig ruimte te over om te doen waar hij zo zielsveel van houdt: zingen.Johan Verminnen: Er moet gefeest worden. En ik droomde er al lang van om een heuse big-bandplaat te maken. Toen ik tien jaar was, was de televisie ook tien jaar oud. Er was maar één televisietoestel in het dorp, dat was bij een gepensioneerde hoofdonderwijzer. We moesten onze schoenen uitdoen waarna we op het pas geboende parket van de woonkamer mochten lopen. Dan werd dat kastje aangezet en zagen we eerst het gezicht van Toni Corsari die Louis Neefs aankondigde, samen met het orkest van Francis Bay. Toen ik thuiskwam, vroeg mijn moeder wat een televisie nu juist was. Ik antwoordde het volgende: Mama, dat is iets zeer speciaals. Je moet eerst je schoenen uitdoen, dan moet je braafjes in de salon neerzitten en niet bewegen. Dan zet men dat kastje aan en verschijnt er een zanger met de beste timing die ik ooit gezien heb. En met een blinkend orkest. Dat wil ik ook worden. En ik ben zanger geworden!MiddenveldVerminnen: Ik werd enorm aangetrokken door de timing van Louis Neefs. Ik durf ze vergelijken met die van Frank Sinatra. Sinatra was nog sterker, maar Louis kwam verduiveld dicht in de buurt. Timing is onmisbaar wanneer je met een big band op een podium wil staan. Het was voor mij een heel nieuwe ervaring en zeer leerrijk: zo zing je bijvoorbeeld in een nummer op de tijd terwijl de blazers even na de tijd komen aanzetten en je een duw in de rug geven. Ik hou veel van blazers. Ik vergelijk ze het liefst met een middenveld dat je een prachtige voorzet geeft zodat je een doelpunt kunt maken. De drums en de bas houden alles samen. Ik heb een enorme bewondering voor Stoy Stoffelen, die helemaal geen big-banddrummer is en zeer hard geoefend heeft voor de cd en de tournee. En dat geldt ook voor mijn vaste kern van muzikanten. Ze zijn het niet gewoon om in zon kader te spelen, maar dat maakt het een avontuur. Wanneer je vijftig jaar bent geworden, weet je hoe de muziekwereld reilt en zeilt en dan moet je je nek durven uit te steken. Of zoals in de perstekst staat: Deze jongen van vijftig. Al gaat hij op zijn smoel, hij heeft maar één doel, leven op het gevoel. Je kan maar beter swingen, anders word je triest.Helse opgaveVerminnen: Het zal lijken alsof je net na de oorlog naar een concert gaat. We werken met muziekstandards, schitterend koper en een aangepaste belichting. We hebben anderhalf jaar naar dit hoogtepunt toegewerkt. Ik heb vier arrangeurs gebruikt. Bert Candries is mijn rechterhand en huisarrangeur. Die heb ik voor de meer moderne dingen genomen, samen met Michel Bisceglia. Toetsenman Leo Caerts brengt het popgevoel in de songs. En voor de klassieke big-bandnummers heb ik een beroep gedaan op Rony Verbist, in wezen een accordeonist maar in mijn band speelt hij saxofoon. Elke noot staat uitgeschreven, de improvisatie is tot een minimum beperkt. Langer dan een solo over acht maten gaat het niet. We hebben te veel nieuwe nummers die we willen brengen. Er zijn wel enkele oudere songs. Zo worden Zingen tot morgenvroeg veranderd in Swingen tot morgenvroeg en worden ook Brussel of Laat me niet alleen in een ander kleedje gestoken. We spelen nu in theaters die vaak een vast publiek hebben en die mensen moet je nieuwe dingen kunnen aanbieden.Dirk FRYNSSwingen totmorgenvroegdoor Johan Verminnen en uitgebreide band: wo. 10/10 - GC De Zandloper, Wemmel (avant-première), 20u. (02/460.73.24) / vr. 12/10 - De Warande, Turnhout (première), 20.15u. (014/41.69.91) / za. 20/10 - CC 't Vondel, Halle, 20.30u. (02/365.94.05) / za. 27/10 - Stadsschouwburg, Sint-Niklaas, 20u. (03/766.39.39). De tournee loopt nog tot maart 2002: meer info op www.garifuna.be.De cd Swingen tot morgenvroeg is verschenen bij BMG/Ariola.