Verlipack, of de verdachte laksheid van de Belgische staat

Tot aan de effektieve regionalizering in 1989 van de zogenaamde "nationale sektoren' (textiel, steenkool, scheepsbouw, holglas en staal) was de Belgische staat via de NMNS (Nationale Maatschappij voor de Nationale Sektoren) verantwoordelijk voor het subsidiebeleid van de bedrijven uit die sektoren. Aan Vlaamse kant vormde het textieldossier, dat uit een zware industriële krisis kwam, een belangrijk dossier. Aan Waalse kant was de staalsektor daarbij het communautair tegengewicht. Waar de textielparticipaties regelmatig kritisch werden doorgelicht, bleven de Waalse participaties tot op heden zo goed als onbesproken.