Verzekeraars hebben 43 miljard te goed

(tijd) - De uitstaande vorderingen van de Belgische verzekeraars op tussenpersonen en verzekeringnemers blijven een erg netelige kwestie. De meeste maatschappijen financieren in niet geringe mate hun makelaars en agenten. Eind 1987 bedroegen die uitstaande vorderingen liefst 43,3 miljard B.fr. Dat bedrag komt overeen met 15% van het incasso, zo becijferde de Controledienst der verzekeringen in zijn jongste jaarverslag.

Ruim 38 miljard zijn vorderingen van verzekeringsondernemingen met maatschappelijke zetel in België.

Onafgezien van het risico dat de maatschappijen lopen - er gaat van tijd tot tijd nog wel eens een verzekeringsmakelaar failliet - blijken deze vorderingen ook in niet geringe mate renteloze voorschotten te zijn. De betrokken maatschappijen derven op deze manier een belangrijk rente-inkomen. Toch komt er weinig of geen verandering in de toestand. Het uitstaande saldo nam in 1987 zelfs nog met 2,7% toe t.o.v. 1986.

Die renteloze voorschotten behoren naar verluidt tot het "commerciële pakket'. Naast de normale periode die verloopt tussen de aanbieding van de vervaldagberichten en kwitanties aan de makelaar - die op zijn beurt naar zijn klant moet voor inning - en de ontvangst van het geld bij de maatschappij wachten tal van makelaars dan op hun beurt nog eens een bepaalde tijd om de ontvangen premies door te storten aan de maatschappij. Vaak ligt de oorzaak bij de klant die laattijdig betaalt. Omdat de makelaar liever geen klant wil verliezen staat hij vaak betalingsuitstel toe. Soms wordt de premie al eens voorgeschoten.

Een en ander maakt dat de makelaar of agent over een goedkoop (gratis!) kaskrediet beschikt. Passen wij het gemiddelde toe van de sektor dan betekent dit dat een makelaar met een premie-incasso van 10 miljoen frank gemiddeld over 1,5 miljoen leverancierskrediet beschikt. Dat "krediet' wordt dan vaak aangewend voor de financiering van de bedrijfswagen of de computerinstallatie. Het laat de makelaar ook al eens toe op iets ruimere voet te leven. Het openstaande saldo moet dan in de meeste gevallen terugbetaald worden van de opbrengst die de verkoop van de portefeuille oplevert als de makelaar zijn zaak overlaat als hij met pensioen gaat.

Ingewijden zeggen dat een verscherpte inning van de uitstaande vorderingen bij de makelaars en agenten, laat staan een veralgemeende overstap naar rechtstreekse inning van de premies door de maatschappijen bij de verzekerden tot een golf van faillissementen zou leiden bij de makelaars. Gezien het "commerciële' karakter van die uitstaande vorderingen ziet het er echter niet naar uit dat de maatschappijen snel die stap zullen zetten, ook al kost het hen nu handenvol geld.

Maatschappijen die met een eigen agentennet werken kennen dat probleem niet. Zij hebben ook veel meer vat op hun agenten omdat die in loondienst werken ofwel sterk kontraktueel gebonden zijn. Maatschappijen innen ook wel rechtstreeks de premies, al dan niet via het systeem van domiciliëring. Vooral in de tak leven is dat het geval. Makelaars kunnen de maatschappij ook vragen om alle premies rechtstreeks te innen. Ook in het geval dat ze er niet in slagen om de premie te innen bij de verzekerde kan aan de maatschappij gevraagd worden om de premie rechtstreeks te innen, eventueel langs gerechtelijke weg. De makelaar moet dan wel tijdig het vervaldagbericht terugzenden zoniet draait hij zelf op voor de betaling van de premie.KB

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud