Advertentie
Advertentie

Vincent Martin, psychiater in de gevangenis van Merksplas, over onderv

raging onder hypnose en het onderzoek naar de Bende van NijvelIk ben in de zomer van 96 gevraagd door rijkswachtcommandant De Winne om mee te werken in het onderzoek naar de Bende van Nijvel. En ook al zit er vijftien jaar tussen de feiten en het onderzoek, de resultaten zijn soms verbluffend. In een onderzoek kunnen minuscule details van doorslaggevende betekenis zijn. Als mensen zich door forensische hypnotische interviews een sticker op een auto kunnen herinneren, kan dat potentieel iets opleveren. Elk detail heeft zo zijn belang. Enfin, we hebben nu zon 75 interviews achter de rug en de resultaten zijn zo spectaculair dat we verder doen. (...) Ik stel vast dat wij soms meer informatie uit een verhoor halen dan sommige politiediensten. De interviewtechnieken in dit land kunnen erg verbeterd worden. Ik lees soms in dossiers hoe onderzoekers de getuigenis gecontamineerd hebben. Door een slecht verhoor wordt de informatie al bezoedeld. Ik heb PVs gelezen waar de rechercheurs er met hun klak naar gooiden. Voor mij gaat het er niet om bekentenissen te krijgen, maar om het vinden van de waarheid.De JuristenkrantRaynier van Outryve dYdewalle, ex-voorzitter van de GIMV, over verankeringDe verankeringsidee dateert uit een tijd dat grote vragen rezen over de handelwijze van het Belgische kapitalisme. Er werd geregeld gewezen op de uitverkoop van Belgische bedrijven. Dat het weinig heeft opgeleverd heeft alles te maken met het verschil tussen politieke en economische verankering. De GIMV zag in de verankering een middel om bedrijven die aan het groeien waren tijdelijk in bescherming te nemen. Maar het hield tegelijk in dat die onderneming vroeg of laat haar eigen koers zou gaan varen. Tot in de eeuwigheid verankeren is onmogelijk. Eigenlijk is het een wazige discussie gebleven omdat politici en financiers nooit serieus gepraat hebben over die verschillende visie op verankering.De StandaardPaul Frentrop, columnist, over de bord soep theorie als bedrijfsmodelEen ondernemingsmodel dat een vriend van mij eens heeft geformuleerd als de bord soep theorie. Organisatieadviseurs hanteren dit model niet, al is het van een verpletterende eenvoud. In dit model wordt de onderneming gezien als een bord soep. Eenieder die bij de onderneming komt te werken, krijgt een lepel waarmee hij naar hartelust kan opscheppen. Hoe hoger de functie, des te groter de lepel. De opkomst van optieplannen is met dit model uitstekend te verklaren. Ook is te voorspellen dat het toekomstperspectief van ondernemingen die dit organisatiemodel hanteren, somberder is dan de vooruitzichten van de managers die hen bestieren.FEM/DeWeek