Advertentie
Advertentie

Vluchtmotief

Voilà, weer een jaartje dat voorbij is gevlogen. En hoe! Concorde zoeft weer door de lucht, maar met vele andere vliegtuigmaatschappijen gaat het een stuk minder. Nog een paar keer meewarig staren naar al die Sabena-hostessen in hun blauwe pakjes, en na de jaaroverzichten zien we die wellicht nooit meer terug. Het was hoe dan ook een moeilijk te verdedigen symbooldossier. Maar met België als voorzitter van de Europese Unie gaf het ons land wel mooi de kans eventjes flink het goede voorbeeld te geven en de internationale logica boven het nationale chauvinisme te prefereren. De vaart der volkeren, zo heette dat vroeger. Een delicate opdracht voor onze premier, die dit jaar wellicht enkel jaloers hoeft te zijn op Jacques Rogge (als het gaat over winst in air miles.) Nee, vooral de sabéniens zelf stonden voor een moreel dilemma. Hun hele carrière stond in het teken van een steeds vlottere globalisering, maar precies de logica van die geglobaliseerde economie maakte hen ook overbodig. Daarom wellicht lieten ze zich niet lieten opmerken in de protestmarsen tijdens de Europese Top. Immers, hoe meer Europa, hoe meer werk ook voor hen. Tot Europa daar anders over beslist.Op wereldvlak is het evenwel nog steeds Amerika dat zich nergens aan stoort, maar wel over alles wikt en beschikt. Werd Lernout en Hauspie trouwens ook niet vanuit Amerikaanse hoek getorpedeerd? Dit duo zeggen we met de jaaroverzichten eveneens definitief vaarwel. Of houden ze toch voldoende kapitaal achter de hand om nog iets nieuws uit de grond te stampen? Een uitzendbureau misschien? 2001 leek het jaar te worden van de winstwaarschuwingen, die opvallend snel werden omgezet in massale afdankingen. 2001 was immers het jaar waarin de vooruitgang lichtjes achteruit begon te gaan. Tot die luxeproblemen plots radicaal overstemd werden door een andersoortig signaal: vluchten kan niet meer. 2001 was het jaar waarin bleek dat er helemaal geen hightech nodig is om de wereld te veranderen. Een paar plastic messen kunnen al volstaan.Nooit meer veilig. Internationaal zal 2001 immer geassocieerd blijven met de fikse Boeings die te pletter vlogen tegen de Twin Towers. Die beelden zullen we de komende jaren wellicht wél nog regelmatig te zien krijgen. Dat Sabena of L&H verdwijnt, is eigenlijk maar een fait divers, maar die bewuste vliegende bommen horen thuis in de geschiedenisboekjes. Anders dan bij de val van de Berlijnse Muur, zijn er nu geen berichten over de verkoop van brokstukken van de Towers, hoewel het toch souvenirs van historische betekenis zijn. Zoals onze jeune premier in volle vlucht opmerkte bij een journalist van zijn favoriete tv-blad: 11 september was het einde van het optimistische wereldbeeld dat we ruim tien jaar lang hebben gekoesterd. Na de val van de Muur dachten we dat de oude tegenstellingen zouden verdwijnen. Niet dus, maar de liberale Verhofstadt durft nog altijd niet onomwonden toegeven dat die tegenstellingen ook bewust werden en worden gecultiveerd.Gelukkig maken grote catastrofes kleine debacles gemakkelijker te verteren of zelfs te maskeren, maar ze helemaal wegtoveren lukt natuurlijk niet. Hoewel onze premier zich met zijn kunst- en vliegwerk soms wel eens de allure aanmeet van een wonderkind als Harry Potter (het is ook de enige film die hij dit jaar ging bekijken), alle nationale pijnpunten zomaar doen verdwijnen met een goednieuwsspreuk is ijdele hoop. Met louter positieve slogans alleen kenter je de negatieve onderstroom niet, die Vlaanderen steeds verder doet afdrijven naar extreem rechts. Het vrije Westen of the Far West? Dankzij een stom ongeluk weten we sinds deze week ook dat er officieel zon zevenhonderdduizend, officieus wellicht twee miljoen wapens circuleren in dit kleine, bange landje. Geen vuiltje aan de lucht? Aan al die vluchtelingen die ons land tenminste nog oprecht weten te appreciëren, een welgemeend gelukkiger nieuwjaar. Aan al wie zich niet goed meer kan voelen over het eigen hebben en houden zonder vijand daarbij in gedachten, een welgemikt afscheidsgebaar.