Advertentie
Advertentie

'Voor ons Vlaanderen, en niet voor de snor'

De 38-jarige Vlaming Erwin Mortier komt met zijn debuutroman beslagen op het ijs. 'Marcel' is een met veel zorg en beschrijvingslust gecomponeerd kleinood over de gefrustreerde familie van een overleden Oostfronter. Jammer dat de auteur soms overdrijft in een al te parodiërende stilistiek en thematiek. Hoewel de titelpagina expliciet 'roman' vermeldt, lijkt 'Marcel' veeleer een uit de kluiten gewassen novelle. In acht titelloze hoofdstukjes volgen we het relaas van een Vlaams-nationalistisch gezinde familie. Centraal staat de grootmoeder. Als een lijkbidster draagt zij zorg voor de foto's van overleden familieleden en kennissen, die uitgestald staan rond een Mariabeeld en een replica van de IJzertoren. Ze wil haar doden niet zomaar laten verdwijnen, ze is de 'averechtse baker van haar ras'. Het liefst had ze 'een kerkhof in haar tuin gehad. Van steen naar steen zou ze dan hebben gezeild tussen de rozenperken'. De doden zijn niet dood in de scheefgezakte vooroorlogse woning. De jonge anonieme verteller in het verhaal, die als een schaduw langs halfgeopende deuren ronddwaalt, lijkt immers treffend op de jongste broer van de grootmoeder, Marcel. Die is aan het Oostfront gesneuveld.