Voorzorgsplannen nemen plaats in van verzorgingsstaat

De snelle opkomst van de welvaartsmaatschappij na de Tweede Wereldoorlog gaf de indruk dat de staat mettertijd voor alles en iedereen zou zorgen, van de wieg tot het graf. De verzorgingsstaat werd echter een hangmat in plaats van een vangnet. Tot hij onbetaalbaar werd. Nu worden de bedrijven in toenemende mate gesommeerd hun verantwoordelijkheid te nemen en allerlei taken van de overheid over te nemen. De tijd dat een werkgever enkel loon betaalde aan zijn werknemers is voorbij. Steeds meer werkgevers introduceren een voorzorgsplan. Dat plan zélf ook uitvoeren, is er meestal niet bij. Net als informatica, boekhouding, logistiek, loonadministratie wordt het beheer van dit voorzorgsplan uitbesteed, als een deel van sociale outsourcing. Zo ontstaan stilaan 'voorzorgsfabrieken' die de voorzorgsplannen van diverse bedrijven op geïntegreerde wijze beheren.JAPANSE BEDRIJVEN dragen bijzonder goed zorg voor hun werknemers. Het bedrijf is hun leven. Enkel om te slapen trekken zij nog naar hun veel te kleine appartementen. Of het ook in Europa en ons land zo ver komt, is helemaal niet zeker. Wat in Japan gebeurt, is eigen aan de lokale cultuur. Bij ons lijkt men eerder de Angelsaksische toer op te gaan. De verzorgingsstaat kwijnt langzaam weg als gevolg van budgettaire problemen. Wie zich voldoende beschermd wil zien tegen allerlei sociale risico's, verzekert zich hiervoor. Sociaal vooruitstrevende bedrijven hebben zelf het nodige gedaan en een voorzorgsplan geïntroduceerd als onderdeel van een pakket buitenwettelijke voordelen. Dat pakket bevat meestal een bedrijfswagen en een beperkt dan wel uitgebreid voorzorgsplan, maar is niet beperkt tot deze twee hoofdbrokken. Naarmate een werknemer hoger opklimt in de bedrijfshiërarchie, kunnen daar ook andere 'incentives' aan toegevoegd worden zoals aandelenopties.