Wanneer is Sorrell verzadigd?Paul Raynes

Sir Martin Sorrell van de reclamegigant WPP blijft een hongerig man. De hele sector mag dan wereldwijd een terugval kennen in omzet en winst, bij zijn WPP heeft hij naar eigen zeggen alles onder controle. Meer nog: hij blijft onverminderd zieltogende concurrenten overnemen. Sir Sorrels geliefkoosde toverformule blijft het focussen op marges. Door die strategie voortdurend luid te proclameren, weet hij aandeelhouders te overstemmen die zich zorgen maken over oude lijken in de kasten van de overgenomen bedrijven. De topman van WPP blijft vrolijk overnemen. De inlijving van Cordiant voor 256 miljoen pond (370 miljoen euro) haalde vanzelfsprekend de krantenkoppen, maar de interim-resultaten van de groep onthullen dat daarnaast tijdens het eerste halfjaar nog eens 100 miljoen pond gespendeerd werd aan kleinere acquisities. De Cordiant-ingreep heeft dankzij besparingen en een aandelenuitgifte nauwelijks invloed gehad op de cashflow. Maar de overige overnames, samen met de 45 miljoen pond die de deur uitging voor onverwachte uitlopertjes van vroegere deals en de 20 miljoen pond voor het inkopen van de eigen aandelen, slaan wel gaten in de kas. De zelfopgelegde regel dat overnames, de naschokken van eerdere overnames en het inkopen van eigen aandelen niet hoger mogen zijn dan de operationele cashflow, is verbroken. En daardoor heeft sir Sorrell tegenkrachten opgeroepen bij de aandeelhouders die steeds luider vragen: hoelang mag deze man zijn overnamedrift blijven botvieren? Was er niet beloofd dat de inkoop van eigen aandelen tussen 100 en 150 miljoen pond zou bedragen? En al is het dividend aan een inhaalbeweging begonnen, mag men het rendement van nauwelijks 1 procent niet mager noemen? WPP kondigde aan in het tweede halfjaar minstens 200 miljoen pond vrije cashflow te genereren. Verdere onverwachte kosten naar aanleiding van vorige deals zouden 30 miljoen pond weghappen, de dividenden 60 miljoen pond. Dus blijft er nog 100 miljoen pond over. Gaat sir Sorrell daarmee eens te meer op strooptocht? Of mogen de aandeelhouders eindelijk eens langs de kassa passeren?