Advertentie
Advertentie

Weg met sectoraal beleggen

We haalden de inspiratie voor deze titel in de Aandelen-Tijd van donderdag: Belgische Small Caps: niet klagen maar handelen. Sectoraal beleggen is in. Het is een formidabele vondst van de banken die hier meteen tientallen nieuwe beleggingsfondsen konden creëren. Een technologiefonds, een internetfonds, een telecomfonds, een softwarefonds, een fonds in distributieaandelen, in financiële aandelen, enzovoort. Uiteraard moest men dan wel internationaal gaan spreiden, want in België was met het beperkt aanbod geen gediversifieerde portefeuille samen te stellen. Zeker niet van een bepaalde omvang. Maar daarmee werd wel een van de belangrijkste wetenschappelijke bevindingen van het beleggen in aandelen over het hoofd gezien, nl. dat men de markt niet kan timen. M.a.w. het is het aantal jaren dat men in de markt belegd blijft dat het resultaat zal bepalen. Het geschikte ogenblik om in een bepaalde sector te stappen, er later weer uit te stappen, om in een andere sector in te stappen, zijn te veel beslissingen in een te onzekere omgeving om ze keer op keer op het juiste ogenblik te nemen. Daarbij blijven kosten de grootste hindernis om op termijn een lonende return te behalen.De belangrijkste reden waarom een politiek van sectoraal roteren gedoemd is te mislukken, ligt waarschijnlijk in het feit dat men dergelijke fondsen slechts met succes kan lanceren als er eerst een mooie opwaartse beweging in een bepaalde sector werd vastgesteld. Dat verschaft het commercieel argument om met een nieuw fonds op de markt te komen. Als alle banken, niet alleen in België, maar in heel de westerse wereld zich dan tegelijkertijd op dezelfde sectoren werpen, hoeft het dan te verwonderen dat er in de volgende maanden spectaculaire koersstijgingen gerealiseerd worden... die nog meer kopers lokken? Tot de kruik breekt. Dat hebben we gezien in de TMT-sectoren. We zagen klassementen waar het beste fonds slechts 50 procent verloor in een jaar tijd. Het tiende beste (?) fonds was goed voor een verlies van 70 procent. Wat dan te denken van het 20ste of 50ste fonds in die bepaalde sector?Onze titel is provocerend. Dat is ook de bedoeling. We willen een aantal beleggers aan het denken zetten. Daarmee willen we niet meteen alle beleggingsfondsen in het verdomhoekje plaatsen. Trouwens, in deze rubriek hebben we herhaalde malen de aandacht getrokken op Quest for Growth, een ruim gespreid technologiefonds. Niet het minste argument om erin te beleggen was dat het onder de intrinsieke waarde kon gekocht worden. Dat is nu nog het geval, alhoewel 37 procent van de intrinsieke waarde door cash gevormd werd. Er zijn nu eenmaal markten en beleggingsgebieden waarin we niet thuis zijn en waar we dus de keuze aan specialisten willen overlaten. We zijn wel allergisch voor alle fondsen die gericht zijn op de grote internationale vedetten, om de simpele reden dat de grote vraag voor een te hoge prijs zorgt. We kunnen er immers niet aan doen dat we de periode van de nifty fifty mee beleefd hebben.Even herinneren. In het begin van de jaren 70 hadden aandelen zoals Avon, IBM en andere sterren zon aureool bereikt dat de specialisten van oordeel waren dat gedacht werd dat ze altijd goed zouden blijven en tegen gelijk welke prijs in portefeuille mochten worden genomen. Alleen al wat achteraf met IBM gebeurde is illustratief genoeg geweest voor wat er gebeurt als de klassieke waarderingscriteria van boekwaarde, koers-winstverhouding en koers-cashflow als niet meer ter zake doend opzij worden gezet. Het heeft bijna twee decennia geduurd vooraleer IBM zijn oude luister op de beurs terugvond. Andere zoals Polaroid verdwenen helemaal in de vergeethoek.Onze tiende beleggingsregel heet dus ook niet voor niets tegendraads beleggen. Het is zeker niet de meeste aangewezen weg tegen de stroom in te roeien. Het kan wel een lonende weg zijn omdat het in de beurs nu eenmaal moet gaan om goedkoop kopen en duur verkopen. Enkele maanden geleden trokken we zo de aandacht op Immobel. Dat aandeel was een van de twee die in het supplement van Budget Week de classificatie zeer goedkoop meekregen. We kwamen begin vorig jaar nog van koersen van meer dan 70 euro. De koers bleef hangen rond 42 euro, wat ongeveer de bodem werd. De jongste dagen was al te merken dat er iets gaande was. Waarschijnlijk had een aantal beleggers in deze krant bij de aankondigingen van de algemene vergaderingen gelezen dat als laatste punt op de dagorde stond: Scheiding van de vastgoed-, patrimonium- en industriële activiteiten van Immobel- machten aan de raad van bestuur. Het nieuws dat daarover in de krant van donderdag kon gelezen worden, maakt duidelijk dat er nu concrete stappen gedaan zijn. De aandeelhouders kunnen om te beginnen rekenen op de uitkering van twee aandelen CIBIX, goed voor ongeveer 20 euro en mooie coupons in de toekomst.Een beloning voor de trouwe aandeelhouders heette het op de algemene vergadering. Ze lijken wel niet allemaal trouw te zijn, want sommigen verkochten meteen om een mooie korte termijnwinst op te strijken. En waarheen met dat geld? Misschien gaf diezelfde donderdagkrant al een suggestie. In de rubriek van de participatiemeldingen was te lezen dat Sapec drie procent eigen aandelen had ingekocht De koers staat nu tussen 40 en 41 euro, dicht bij de laagste notering. Waarschijnlijk kennen we meteen een koper als er nog waardevol Sapec-papier op de markt wordt gegooid. En met Sapec belegt men zeer goedkoop in Spanje en Portugal. Waarmee we nog eens duidelijk willen maken dat men b.v. niet noodzakelijk Spaanse of Portugese aandelen moet kopen om in die landen te beleggen. Een internationale portefeuillespreiding is in de eerste plaats een kwestie dat de ondernemingen actief zijn in verschillende landen. Tegen de tijd dat een aantal institutionelen en privé-beleggers dat ontdekt hebben, kunnen de koersen van de goedkope Belgische aandelen de hoogte in. Bij bepaling hebben kleinere ondernemingen meer groeikansen dan mastodonten. Alleen moeten de bedrijven in kwestie het zelf ook willen, zoals Creyfs regelmatig het voorbeeld geeft. Niet alleen met overnames, maar ook met een degelijke en snelle communicatie. Bij Creyfs nog niet met trimestriële resultaten, bij andere ondernemingen al wel. Verloor Telindus geen terrein omdat Cisco een slecht kwartaalresultaat publiceerde?Er zijn nog heel wat Belgische aandelen die te volgen zijn. Institutionelen lusten KBC minder omdat de free float met de verankering bij Almanij te klein is. Dat moet een belangrijk deel van de verklaring zijn dat KBC met een K/W van minder dan 10 noteert. Omdat Almanij een holding is, en dus niet bemind, kunnen we dit aandeel kopen met een grote korting op de intrinsieke waarde en dus een K/W die voor het lopend boekjaar rond 7 moet draaien. En nu is er nog Almancora bijgekomen. Deze beursnieuweling is een dochter van de CERA holding en vormt een deel van de controle op Almanij. Meteen kent u het vervolg. Waar Almanij tracht stand te houden rond 40 euro, werd deze week op een bepaald ogenblik slechts 28 euro voor Almancora betaald. Normaal moet het dividend van beide aandelen in de toekomst parallel lopen. Ook hier wordt evenwel met een fikse korting op de intrinsieke waarde gerekend. Dat maakt dat men onrechtstreeks de toekomst van KBC nog goedkoper koopt. We hebben er altijd al moeite mee gehad als men stelde dat de beursprijzen juist zijn omdat de markten efficiënt zijn. Waarom niet geprobeerd in de komende weken wat Almancora binnen te halen rond 27 euro, en zelfs lager als de koers van Almanij onder arbitrage lijdt? Waarschijnlijk doen we er een aantal oude CERA-holdingcoöperanten een plezier mee. Goedkoop in dank aannemen wat ongeduldigen buiten smijten. Maar dan zelf wel geduld oefenen, want het gaat om veel miljoenen Almancora-aandelen die in omloop zijn. RVdE