WezenloosJean Vanempten

Met groeiend ongeduld zit de wereld te wachten op de oorlog in Irak. Het heeft allemaal iets wezenloos. De bijna-zekerheid dat de oorlog elk moment kan losbarsten, doet de mediatisering van de oorlog tot ongekende hoogten klimmen. Het is aftellen tot de hemel boven Bagdad in vuur staat.Ondanks het feit dat de publieke opinie in grote delen van deze wereld tegen de oorlog is, gaat de belangstelling nu haast volledig uit naar het militaire speelgoed dat de Amerikanen gaan gebruiken om de Irakezen te verpletteren. In alle opzichten kun je nu nog enkel hopen dat het inderdaad een korte oorlog wordt, zonder veel weerstand en zonder veel burgerslachtoffers. Het leger dat naar Bagdad oprukt, is oneindig veel sterker dan de tegenstander. Het huidige Iraakse leger is viermaal kleiner dan het leger dat tijdens de eerste invasie al nauwelijks weerstand bood. Het materiaal is verouderd en in slechte staat. Voor de geallieerden wordt het dus een simpel karwei, tenzij de opmars zou vastlopen in de straten van Bagdad.Door de militaire superioriteit gaat men uit van een korte oorlog met weinig slachtoffers, het ideale scenario. Op de beurzen is het ongeduld wel heel erg groot. Het minste gerucht over het begin van de oorlog doet de koersen opveren. Het is wat cynisch misschien, maar het is vertrouwd. De markten anticiperen nu eenmaal graag en na de wurgende onzekerheid komt het eerste schot als een soort bevrijding. Voor de aandelenmarkten toch.Ondanks de stoere taal en het optimisme moet men er toch bij blijven stilstaan dat dit een echte oorlog is. Er zullen bommen vallen en er zullen slachtoffers vallen. De grootste slachtoffers zullen ongetwijfeld vallen bij de Iraakse bevolking. Geklemd tussen een dictator en een oprukkend leger is er voor hen geen uitweg. Diep schuilen en hopen dat het snel weer overgaat, dat is het belangrijkste wat de bevolking nu kan doen.De VS dragen een grote morele verantwoordelijkheid in deze oorlog. Hun vastberadenheid tot ingrijpen is ongekend hoog. Zelfs als de Iraakse leider zou aftreden, dan nog zullen de troepen het land binnentrekken. Het zal pas na afloop van het conflict moeten blijken wat de werkelijke agenda van deze oorlog is geweest. Dat nu al onderhands grote contracten worden uitgedeeld aan bevriende firmas, voorspelt niet veel goeds.Ook zullen de VS erover moeten waken dat het machtsvacuüm niet zal leiden tot etnische en religieuze conflicten die andermaal tot nodeloos bloedvergieten aanleiding kunnen geven. Een militaire overwinning op het Iraakse leger is onvoldoende, de VS zullen moeten zorgen dat de overwinning ook effectief leidt tot een democratische staat van de Irakezen.En vooral moeten de VS deze oorlog zeer zorgvuldig afhandelen. Een oorlog zal nooit proper zijn, maar op zijn minst mag de onbetwistbare overmacht niet uitgebuit worden om de weerlozen des te harder te treffen.