Yves Leterme,

kamerfractieleider van de CD&V, over de komende verkiezingenDe echte inzet is het breken van het paars-groene stembusakkoord. De groenen verdienen niet in een volgende regering te zitten. Ze hebben er niets van gebakken. Voedselveiligheid is een cruciaal thema en na drie jaar is het Voedselagentschap nauwelijks operationeel. Er zijn veel vragen bij het functioneren van minister Magda Aelvoet. Ik denk ook aan haar slechte communicatie over het drugsbeleid. Staatssecretaris Olivier Deleuze gaat in Siberië lucht kopen om zijn verhaal over duurzame ontwikkeling overeind te houden. Madame Vogels zegt nu dat de wachtlijsten in de zorgsector haar prioriteit zijn en dat ze extra geld nodig heeft. Waarom heeft ze zo lang gewacht? En over het mobiliteitsbeleid van ma chérie Isabelle Durant en haar strapatsen in het NMBS-dossier zal ik maar zwijgen. Als de kiezers een correct oordeel vellen, dan sturen ze de groenen naar huis. KnackLudo Abicht, docent filosofie, over bedrijfswereld en onderwijsHet feitelijk afhaken van de overheid leidt tot een grotere druk op het onderwijs vanuit de bedrijfswereld. Die bedrijfswereld eist, in ruil voor financiële en infrastructurele ondersteuning, dat de leerlingen volgens haar behoeftes worden klaargestoomd, liefst dan nog zonder de ballast van vakken die levensbeschouwelijke uitdieping verschaffen of een kritische geest bevorderen. In kringen van de Europese Unie circuleren documenten waarin onderwijs als een commercieel en verhandelbaar goed wordt beschouwd, te vergelijken met een waspoeder of een bankverrichting. Je hoeft geen doemdenker te zijn om te vrezen voor een evolutie naar een Amerikaanse systeem, met verwaarloosd openbaar onderwijs, florerende privé-scholen en onderwijscheques voor de bekwamere - lees zich conformerende - kinderen uit de minderbedeelde klassen. De StandaardRudi Rotthier, reisschrijver, over de islamIk kan ook maar een poging tot begrip doen met de puzzelstukjes die ik op reis en in boeken verzameld heb. Laat ik beginnen met een vaststelling: over het algemeen zien moslims de islam als een supergodsdienst. Hun superioriteitsgevoel tegenover andersgelovigen is groot, heb ik mogen ondervinden. Daarnaast hebben ze een goed ontwikkelde navel: beschouwen ze de Arabische landen als het centrum van de beschaving. De realiteit is echter dat de moslimlanden zich economisch en cultureel in de periferie bevinden. Ze zijn de achterblijvertjes in de wereld en als je even met moslims doorpraat, blijkt snel dat ze dat eigenlijk wel beseffen. De kloof tussen wie ze zijn en wie ze willen zijn zorgt voor een explosieve cocktail van verbittering en frustratie. Humo